|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از دست غمت به ناله ماییم
در خون جگر چو لاله ماییم
خورشید تو در کلاله پنهانست
در سایه آن کلاله ماییم
با خاک یکی شده به کویت
چون مرده دیر ساله ماییم
یک سینه ز خون دل لبالب
از دست تو چون پیاله ماییم
از قطره اشک و از دم سرد
یک دامن پر ز ژاله ماییم
چون هیزم تر به روی آتش
در گریه و سوز و ناله ماییم
از محنت اگر نواله بخشند
بریانی آن نواله ماییم
می کن غم خود به ما حواله
چون در خور آن حواله ماییم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل، غم و اندوه خود را به تصویر می‌کشد و از درد فراق معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که به خاطر عشق و غم، در حالت ناله و بی‌تابی قرار دارد و عواطفش به شدت تحت تأثیر این جدایی است. شاعر به توصیف وضعیتی می‌پردازد که وجودش به خاک و آتش آمیخته شده و دلی لبریز از درد و اشک دارد. به علاوه، او خود را به شکل هیزم تر بر روی آتش و در حال سوختن توصیف می‌کند و از درخواست برای تقسیم غم خود با دیگران سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که غمش را به او منتقل کند تا در این درد و رنج مشترک با یکدیگر باشند.
هوش مصنوعی: ما از غم تو در حال ناله‌ایم و همچون گل لاله‌ایم که در خون دل غوطه‌ور است.
هوش مصنوعی: خورشید تو در زیور و زینت خود پنهان است و ما در زیر سایه آن زیبایی قرار داریم.
هوش مصنوعی: ما مانند مرده‌ای هستیم که سال‌ها در خاک مدفون شده‌ایم و اکنون به کوی تو پیوسته‌ایم.
هوش مصنوعی: دل من پر از غم واندوهی است که به خاطر تو به وجود آمده، مانند پیاله‌ای پر از مایه‌ای که سرشار از چیزی تلخ و دردناک است.
هوش مصنوعی: ما از اشک و ناله‌های سرد خود، دامن‌مان را پر از شبنم و قطرات صبح کرده‌ایم.
هوش مصنوعی: وقتی که هیزم تر را روی آتش می‌گذاریم، به خاطر رطوبت زیادش به جای سوختن، بخار کرده و ناله و گریه می‌کند. ما نیز در این وضعیت احساس می‌کنیم که در حال سوختن و ناله کردن هستیم.
هوش مصنوعی: اگر در سختی‌ها لقمه‌ای به ما بدهند، خود آن لقمه از آن ماست.
هوش مصنوعی: غم خود را به ما بسپار، زیرا ما توانایی و ظرفیت تحمل آن را داریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.