|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سبزه ها نو می دمد بیرون رویم
مست در صحرای میناگون رویم
دوستان مستند و باران می چکد
همچنان خیزان فرا بیرون رویم
مطرب و می گر چه موجود است، لیکن
خوبرویی نیست، آخر چون رویم
ای صبا، آن سرو بالا را بخوان
تا برون با آن رخ گلگون رویم
چند یاد سرو، باری چندگاه
همره آن قامت موزون رویم
روی خوبان داروی بیهوشی است
چون زییم، ار با چنین افیون رویم
جعد او گیریم و بر خسرو بریم
سلسله در دست بر مجنون رویم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی‌های طبیعت و حس شادابی بهاری اشاره می‌کند. او در حال لذت بردن از زیبایی سبزه‌ها و باران است و با دوستانش در حال خوشگذرانی و سرخوشی می‌باشد. اگرچه از مسائل دنیوی چون مطرب و می سخن به میان می‌آورد، اما بیشتر به آرزوی دیدن و بودن با محبوب حقیقی‌اش، آن "خوبرو"، می‌اندیشد. او به یاد سرو بلند قد محبوبش است و محوریت شعر در جستجوی جمال و عشق این معشوق قرار دارد. در نهایت، شاعر از جاذبه‌ها و اعتیاد این زیبایی‌ها سخن می‌گوید و به راهیابی در پی عشق ادامه می‌دهد.
هوش مصنوعی: سبزه‌ها تازه و سبز می‌شوند و من با حالتی شاداب و سرمست به دشت‌هایی می‌روم که پر از زیبایی و رنگ‌های دلپذیر است.
هوش مصنوعی: دوستان به خوبی و شادابی زندگی می‌کنند و باران نیز همچنان می‌بارد، ما هم با نشاط و سرزندگی به بیرون می‌رویم.
هوش مصنوعی: هرچند موسیقی و شراب در دسترس هستند، اما زیبایی و دلنشینی وجود ندارد؛ زیرا اگر به سمت کسی زیبا رو بروم، آن لذت واقعی به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: ای نسیم، آن درخت بلندا را صدا کن تا من هم با چهره‌ی گلگونم به بیرون بروم.
هوش مصنوعی: چند بار به یاد قامت زیبا و تر و تازه یک درخت سرو، همراه آن جلوه‌ی دلربا بروم.
هوش مصنوعی: زیبایی چهره‌ی دلنشین، مانند دارویی است که انسان را به خواب می‌برد. اگر با چنین جذابیتی روبرو شوم، تحت تأثیر آن قرار می‌گیرم.
هوش مصنوعی: ما موهای او را در دست می‌گیریم و با زیبایی‌اش به سوی خسرو می‌رویم، با گردن‌بندی در دست، به سمت مجنون خواهیم رفت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.