|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای غمت خوش تر ز شادی کسان
از غم خود هر دمم شادی رسان
چون کسان گر لایق خدمت نه ایم
لعنتی بفرست بر ما ناکسان
پاره پاره کن مرا بر فرق خویش
تا همه زاغان برند و کرکسان
هر کسی در کعبه وصلت رسید
من بمردم در میان واپسان
مهربانی زو مجو، خسرو، از آنک
شعله را رحمت نیاید بر خسان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و غم عاشقانه‌اش سخن می‌گوید و آن را بر شادی دیگران ترجیح می‌دهد. او بیان می‌کند که اگر در خدمت دیگران لایق نیست، باید بر خود و ناکامی‌اش لعنت بفرستد. او به شدت تحت تأثیر احساساتش قرار دارد و آرزو می‌کند که در مورد عشق خود به‌گونه‌ای عمیق رنج ببرد، حتی اگر به بهای قطع رابطه‌اش با محبوبش باشد. در انتها، شاعر به ناکامی و بی‌مهری می‌پردازد و معتقد است که محبت و رحمت کسی به او نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: غم تو برایم از شادی دیگران دلپذیرتر است و هر لحظه غم خود را به شادی تبدیل می‌کنم.
هوش مصنوعی: اگر ما لایق خدمت نباشیم، پس لعنت بر ما ناکامان.
هوش مصنوعی: مرا به صورت تکه‌تکه‌ای تقسیم کن تا همه پرندگان و لاشخورها را از خود دور کنی.
هوش مصنوعی: هر فردی که به حقایق و نزدیک شدن به خداوند برسد، من در میان کسانی که به او نزدیک نمی‌شوند یا به حالت عادی باقی می‌مانند، از دنیا رفته‌ام.
هوش مصنوعی: خسرو عزیز، از مهربانی گمان نکن، زیرا مانند شعله‌ای که برای ضعیفان رحمت نمی‌آورد، این محبت نیز به آنها نمی‌رسد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شه کسی را گفت حالی از کسان
کین غنیمت را به درویشان رسان
گفت من گفتم که عهد آن خسان
خام باشد خام و سست و نارسان
پیشتر باش ای برید بی کسان
این جماعت را ز من خدمت رسان
خوردنم می باید اکنون طفل سان
نان خاییده به دندان کسان
لفظ در معنی همیشه نارَسان
زان پیمبر گفت قَدْکَلَّ اللسان
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.