|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلم در عشق جانان گشته پاره
دل است آن شوخ را یا سنگ خاره
شبانگاه تو بر مه پاره آمد
مرا در دل غم آن ماه پاره
کنار خود نمی بینم ز گریه
که نتوان دید دریا را کناره
چو بگشادم به گریه چشم دربار
گشاد ابرو، پدپد آمد ستاره
دو بوسم داد دوش و تا به امروز
خرابم زان شراب مست کاره
من و مستی و بدنامی و زین پس
سگان رسوا و طفلان در نظاره
به عشقم چاره فرمایند یاران
ولی با یار بی فرمان چه چاره
نگارا، بگسلان سر رشته خود
که نتوان دوخت این دلهای پاره
اگر خون خورد خواهی، شیوه بگذار
که خسرو نیست طفل شیرخواره
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق ابراز می‌کند و از دل پاره‌پاره‌اش در عشق می‌نالد. او در شب‌هایی که معشوقش به سوی او می‌آید، غم و درد را در دلش احساس می‌کند و گریه‌اش به اندازه‌ای است که نمی‌تواند دریا را از کناره‌اش ببیند. شاعر به بی‌قراری و مستی اشاره می‌کند و از بدنامی‌اش در اثر عشق سخن می‌گوید. یارانش نیز برایش چاره‌ای می‌جویند، اما او می‌داند که بدون فرمان معشوقش، هیچ راه حلی ممکن نیست. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که بند دل‌هایش را بگسلد، چرا که دوختن آنها ممکن نیست و اگر در عشق بخواهد به او ضرری بزند، بداند که او دیگر کودک شیرخواره‌ای نیست که به سادگی آسیب ببیند.
هوش مصنوعی: دلم به خاطر عشق محبوبم به شدت آسیب دیده و دچار درد و رنج شده است. این دل شاداب و بازیگوش یا مثل سنگی سخت و بی‌احساس است.
هوش مصنوعی: در شب، تو مانند ماهی روشن و زیبا به سراغم آمدی و در دل من غم آن ماه زیبا را به یادگار گذاشتی.
هوش مصنوعی: نمی‌توانم دریا را ببینم، چون اشک‌هایم چشمانم را پر کرده و مانع دیدنم شده‌اند.
هوش مصنوعی: وقتی که با گریه چشمم را باز کردم، دربار با ناز و خودنمایی گشوده شد و ستاره‌ای به وجود آمد.
هوش مصنوعی: دیشب دو بوسه به من داد و از آن روز تا حالا به خاطر آن عشق و شوقی که به من داده، به شدت تحت تأثیر قرار گرفته‌ام.
هوش مصنوعی: من و حال خوشی که دارم و بدنامی که به دنبالم است، حالا سگ‌های بی‌نام و نشان و کودکان، به من نگاه می‌کنند.
هوش مصنوعی: دوستان می‌گویند برای عشق من تدبیری بیندیشند، اما با وجود یاری که خود فرمانی ندارد، چه راه حلی ممکن است؟
هوش مصنوعی: عشقم، به خودت را رها کن و به احساساتت اجازه نده که به هم بپیوندند، چون این دلهای شکسته را نمی‌توان دوباره به هم وصل کرد.
هوش مصنوعی: اگر خواستی برای خودت دشمنی ایجاد کنی، باید بدانی که در این راه باید تصمیمات عاقلانه بگیری چون خسرو، پادشاهی بزرگ و با تجربه است و نه یک کودک بی‌تجربه.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بسی کردم گه و بیگه نظاره
ندیدم کار دنیا را کناره
نیابد چشم سر هرچند کوشی
همی زین نیلگون چادر گذاره
همی خوانند و می‌رانند ما را
[...]
وگر بی آسمان بودی ستاره
جهان پر نور بودی هامواره
ز خشم این کهن گرگ ژکاره
ندارم جز درت اندخسواره
عزیزان موسم جوش بهاره
چمن پر سبزه صحرا لاله زاره
دمی فرصت غنیمت دان درین فصل
که دنیای دنی بی اعتباره
حقیقت شد ورا کان یک سواره
که می‌کرد اندرو چندان نظاره
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.