|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گل به تماشای چمن می رود
باد به گلگشت سمن می رود
آینه گشته ست ز عکس سمن
آب که در زیر سمن می رود
دوش شنیدم که به هر مجلسی
از دهن غنچه سخن می رود
وقت بهار آمد و ایام گل
آه که یار از بر من می رود
راحت روح است رخش، چون کنم
روح دل و راحت تن می رود
عهد شکسته ست و به هنگام صبر
آن صنم عهد شکن می رود
خسرو دلسوخته را در غمش
عمر در اندوه و حزن می رود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های بهار و گل‌وگیاه اشاره می‌کند و از دیدن گل‌ها و باد در چمن لذت می‌برد. اما با این حال، او در حالی که به شادی‌های طبیعت می‌نگرد، از جدایی یار و درد ناشی از آن رنج می‌برد. با تصویرسازی‌هایی از روح و راحتی، نشان می‌دهد که چگونه محبوبش دلش را می‌آزارد و این جدایی، زمان را به کندی می‌گذراند. در نهایت، شاعر حسرت کوهی از اندوه و غم را به دوش می‌کشد، احساس می‌کند که زندگی‌اش در ناامیدی و انتظار یار سپری می‌شود.
هوش مصنوعی: گل به دیدن چمن می‌رود و باد به گردش در گلزار سمن می‌پردازد.
هوش مصنوعی: آینه به خاطر تصویری که از سمن (گل یا درختی) در آب زیر سمن دیده می‌شود، تبدیل به آینه‌ای شده است. به نوعی، زیبایی و انعکاس آن تصویر در آب سبب شده که آینه این حالت را پیدا کند.
هوش مصنوعی: شب گذشته شنیدم که در هر مجلسی، صحبت از زیبایی و لطافت غنچه‌ها به میان می‌آید.
هوش مصنوعی: زمان بهار فرارسیده و روزهای گلنمایی به وجود آمده است، اما افسوس که محبوب من از کنارم می‌رود.
هوش مصنوعی: روح من آرام و راحت است وقتی که چهره‌ات را می‌بینم، اما در عوض، دل و تنم از این آرامش دور می‌شود.
هوش مصنوعی: عهدی که بسته شده بود، اکنون شکسته است و در زمانی که باید صبر کرد، آن معشوق عهدشکن در حال رفتن است.
هوش مصنوعی: خسرو دلسوخته به خاطر غم و دردش عمرش را در اندوه و ناراحتی سپری می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آه ! که صبر ازدل و تن می‌رود
خون من از دیدهٔ من می‌رود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.