|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از لذت بودن در بوستان با دوستان سخن میگوید و احساس خوشحالی و سرزندگی را در این فضا توصیف میکند. او دوستان را به جمع شدن و شادی دعوت میکند و بر اهمیت دوستی و خاطرات مشترک تأکید دارد. همچنین، با یادآوری خسرو، شاه نامدار، به زیباییهای زندگی و طبیعت اشاره میکند و با ادای احترامی به گذشته، حس سرسبزی و شکفتگی را در دشتها به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: بوستان به زیبایی چهره دوستان تبدیل شده است و چهره دوستان نیز مانند بوستان زیبا و دل انگیز است.
هوش مصنوعی: در باغ با دوستان بودن لذت بیشتری دارد، خوشا به حال کسانی که در باغ با دوستانشان خوش میگذرانند.
هوش مصنوعی: دوستان، بیایید و با دستهای خود داستانی زیبا و دلنشین بسازید، داستانی که خوب و با ارزش در این زمانه باشد.
هوش مصنوعی: به من بادهای باستانی بده، چون سنگ عقیق، زیرا که این یادآور پادشاهی بزرگ در جهان است.
هوش مصنوعی: شاه مسعود، کسی که نامش باعث شکوفایی و زیبایی دشتها و گلزارها میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.