|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و توصیف زیبایی و شکوه شاهزادهای به نام ارسلان میپردازد. شاعر از سرو و ماه به عنوان نمادهای زیبایی یاد میکند و از او میخواهد که با نوشیدن شراب، او را شاد کند. همچنین، شاعر به قدرت و عدالت شاه اشاره میکند و آرزو دارد که رای و فرمان او همچون ماهی روشن در آسمان بتابد و در زمین تأثیرگذار باشد. در کل، شعر از عظمت و سعادت ناشی از حکمرانی این شاه سخن میگوید.
هوش مصنوعی: ای زیبای باریکقامت و درخشان، روز آذر فاطهای مانند آذر.
هوش مصنوعی: مرا با شراب شاد کن، چرا که با فرخندگی و خوشحالی شاه، جهان نیز شاد و خوشحال شده است.
هوش مصنوعی: ملک ارسلان، فرمانروایی که آسمانها را تحت سلطه خود درآورد و خدایی بر زمین او را شاهد بر این قدرت و عظمت قرار داد.
هوش مصنوعی: پادشاه به خاطر مقام و جایگاهش حامی و همیار دارد، و برای برقراری عدالت، نظر و تدبیرش پشتوانهای محکم است.
هوش مصنوعی: رأی و اندیشه او مانند ماه درخشان باشد که از آسمان میتابد و نور خود را بر زمین میافکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از شبستان ببشکم آمد شاه
گشت بشکم ز دلبران چون ماه
خنک این آفتاب و زهره و ماه
که نباشند جاودانه تباه
همه بر یک نهاد خویش دوند
که نگردند هرگز از یک راه
راست گویی ستارگان ملکند
[...]
ای ز عکس رخ تو ، آینه ماه
شاه حُسنی و ، عاشقانْت سپاه
هر کجا بنگری ، دمد نرگس
هر کجا بگذری ، برآید ماه
روی و موی تو نامهٔ خوبی است
[...]
کار زرگر به زر شود بر راه
زر به زرگر سپار و کار بخواه
بر فلک بر، دو مرد پیشه ورند
آن یکی درزی آن دگر جولاه
این ندوزد مگر قبای ملوک
و آن نبافد مگر گلیم سیاه
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.