قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
قُلْ بگو: أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ (۱) فریاد میخواهم بخداوند همه آفریده.
مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ (۲) از بد هر چه بیافرید.
مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ (۳) و از بد شب که در آید.
وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِی الْعُقَدِ (۴) و از بد دمندگان در گرهها.
وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ (۵) و از بد آن بد چشم بد نیّت بد خواه که بد خواهد یا ببد نگرد.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به دعا و پناهندگی به خداوند اشاره دارد. شاعر با زبانی تواضعآمیز درخواست میکند که از شر تمامی آفریدهها به خدای مهربان پناه ببرد. او به طور خاص از شر شبهای تاریک، دمندگان در گرهها و حسودان که به دیگران آسیب میزنند، یاد میکند. این اثر ندا دهندهی احساس ناامنی در برابر نیروهای منفی و درخواست حمایت الهی از آنهاست.
هوش مصنوعی: بنام خداوندی که بسیار بخشنده و مهربان است.
هوش مصنوعی: بگو: به پروردگار سپیده دم پناه میبریم.
هوش مصنوعی: از بدی هر آنچه که خلق کرده است.
هوش مصنوعی: از شرّ شب تار و ظلمت آن وقتی که فرارسید.
هوش مصنوعی: و از شر کسانی که در گرهها فوت میکنند و آسیب میزنند.
هوش مصنوعی: و از شر حاسدی که حسد میورزد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.