بخدا که ز غیر تو بیزارم
وز خویش همیشه در آزارم
آوارۀ کوه و بیابانم
سرگشتۀ کوچه و بازارم
چون مرغ شب آویزم همه شب
روزانه چه بلبل گلزارم
در خرمن نه فلک آتش زد
یک شعله ز آه دل زارم
رنجورم و باز مرنجانم
بیزارم و باز نیازارم
آن خاطر نازک را ترسم
کز زاری خویش بیازارم
من مفتقر سودا زده ام
اینست متاعم و ابزارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و وابستگی شدید خود به معشوق صحبت میکند و احساس بیزاری از هر چیزی غیر از او را بیان میکند. او خود را ماندگار در آوارگی و سرگردانی توصیف میکند و مانند مرغ شب که در تاریکی پرواز میکند، هر شب ناله میزند و در روز مانند بلبل در گلزار به پرواز در میآید. شاعر رنجور و نیازمند است و به رغم بیزاری از آزار دادن دیگران، نگران است که مبادا sorrow خود را به دیگران منتقل کند. او همچنین به ضعف و فقر احساسی خود اشاره میکند که آن را تنها تغذیه و ابزار زندگیاش میداند.
هوش مصنوعی: به خدا قسم، من از هر کسی جز تو متنفرم و همیشه از خودم ناراحت و در عذابم.
هوش مصنوعی: من بیسرانجام و گم شده در کوهها و بیابانها هستم و در خیابانها و بازارها نیز سرگردانم.
هوش مصنوعی: من مانند پرندهی شب، در تاریکی و تنهایی به سر میبرم و هر شب را تا صبح بیدار میمانم، در حالی که دلم برای زیباییها و شادیهای زندگی تنگ شده است.
هوش مصنوعی: در انبار محصول، نه آسمان شعلهای آفرید، فقط یک شراره ناشی از درد دل غمگین من به وجود آمد.
هوش مصنوعی: من بیمارم و به من زحمت ندهید، از شما ناخشنودم اما دوباره نمیخواهم که به من آسیب برسانید.
هوش مصنوعی: میترسم که با غم و اندوه خود، دل نازک و حساس او را ناراحت کنم.
هوش مصنوعی: من در شرایط سخت و درگیر مشکلات روحی هستم، به همین دلیل خوراک و وسایل زندگیام به نوعی تحت تاثیر این وضعیت قرار گرفتهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.