|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای گل خودرو چه بد کردم که خوارم ساختی
آبرویم بردی و بی‌اعتبارم ساختی
اختیار کشتنم دادی به دست مدعی
در هلاک خویشتن بی‌اختیارم ساختی
شرم از مهر و وفای من نبودت ای دریغ
کز جفا در پیش مردم شرمسارم ساختی
چون گشودی بهر دشنامم زبان دیگر به خشم
کز ستم بسمل به تیغ آبدارم ساختی
چارهٔ کار خود از لطف تو می‌جستم مدام
چاره‌ام کردی ز روی لطف و کارم ساختی
بعد قهر از یاریت امید لطفی داشتم
لطف فرمودی به قتل امیدوارم ساختی
محتشم آن روز روزم تیره کردی کز جنون
بسته زنجیر زلف آن نگارم ساختی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یاری و محبت ناکام خود از محبوب می‌پردازد و از رفتار او شکایت می‌کند. او احساس می‌کند که محبوبش بی‌رحمانه او را خوار کرده و آبرویش را برده است. شاعر در مشکلات خود به محبوب تکیه کرده، اما او به جای یاری، موجب هلاکتش شده است. او از بی‌وفایی و جفای محبوب شکایت کرده و بیان می‌کند که حتی در اوج ناامیدی، امید به بازگشت محبت و لطف او داشته است. در نهایت، شاعر حسرتی عمیق به خاطر زنجیر محبت محبوب بر دل دارد که او را دچار جنون کرده است.
هوش مصنوعی: ای گل وحشی، چه گناهی کردم که باعث شدی به خجالت بیفتم و آبرویم را ببری، همچنین اعتبارم را از بین ببری؟
هوش مصنوعی: تو اختیار زندگی و مرگ من را به دیگری سپردی، در حالی که خودت باعث شدی بدون اراده و اختیار به هلاکت برسم.
هوش مصنوعی: من از محبت و وفای خود شرمنده‌ام که تو در نبودت باعث شدی در برابر دیگران به خاطر بی‌وفایی‌ات خجل و شرمنده باشم.
هوش مصنوعی: وقتی که به خاطر دشنام‌هایم زبان خود را گشوده‌ای، به خشم آمده‌ای و با ظلم و ستم، مرا مانند حیوونکی به تیغ آبدار کشته‌ای.
هوش مصنوعی: همیشه به دنبال راه حلی برای مشکلاتم از مهربانی تو بودم و تو با محبت و لطف خود، مشکل مرا حل کردی و به کارهایم سامان دادی.
هوش مصنوعی: پس از این که از یارم قهر کردم، هنوز امید داشتم که لطفی از او ببینم. اما او با کشتن امیدم، نشان داد که هیچ توجهی به حال من ندارد.
هوش مصنوعی: در آن روز، عشق و احساساتم را به هم ریختی و به خاطر دیوانگی، زنجیرهای زلف آن معشوق را بر دلم انداختی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.