|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هنوزت به ما کینه برجاست گویی
هنوزت سر کشتن ماست گویی
هنوزت به این کشته ناپشیمان
سر جنگ و آهنگ غوغاست گویی
هنوزت ز کین صورت خشم پنهان
در آیینهٔ چهره پیداست گویی
هنوزت به دشنام من پیش خوبان
لب تلخ گفتار گویاست گویی
هنوز استمالت دهت در عذابم
بدآموز آزارفرماست گویی
هنوز اندران خاطر اسباب کلفت
ز دیرینگی‌ها مهیاست گویی
کسی این قدر تاب خواری ندارد
دل محتشم سنگ خاراست گویی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از کینه و خشم طرف مقابل می‌گوید که هنوز هم بر دلش باقی مانده و به طور مداوم او را آزار می‌دهد. او به وضوح حس می‌کند که این کینه در چهره و رفتار آن شخص نمایان است و حتی در جمع خوبان نیز به دشنام و بدگویی او اشاره می‌شود. شاعر از آزارهای مکرر و سختی‌هایی که متحمل شده، ابراز نارضایتی می‌کند و به طعن و تلخی دل از این حال و تعاملات می‌پردازد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که تحمل این خواری برایش دشوار است و دلش پر از ناامیدی و سنگینی است.
هوش مصنوعی: هنوز هم در دل تو نسبت به ما کینه وجود دارد، انگار که هنوز هم در فکر نابود کردن ما هستی.
هوش مصنوعی: هنوز هم به خاطر این شکست بی‌میل نیستی و در جنگ و هیاهو هستی، انگار که هنوز به دنبال آن هستی.
هوش مصنوعی: خشم و کینه‌ات هنوز هم در چهره‌ات پیداست، انگار که بازتاب آن در آینه نمایان است.
هوش مصنوعی: تنها به خاطر تو، عیب‌گویی من در جمع خوبان هنوز هم تأثیرگذار است و نشان می‌دهد که کلمات تلخم به وضوح بیانگر احساساتم هستند.
هوش مصنوعی: من هنوز در عذاب و ناراحتی هستم، تو گویی با آزارهایت به من یاد می‌دهی که چگونه رنج بکشم.
هوش مصنوعی: هنوز در دل کسانی که به یاد گذشته‌ها هستند، وسایل و ابزارهای قدیمی و سنگین وجود دارد، گویی این آثار از زمان‌های دور به جا مانده‌اند.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند این‌قدر زجر و تحقیر را تحمل کند، دل محتشم مانند سنگ خارا است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به جائی دلت گرم سوداست گوئی
دل بی‌سر و برگ از آنجاست گوئی
تو را مستی هست پنهان نه پیدا
ولیکن نه مستی صهباست گوئی
دل نیست برجا فلک بر تو دیدی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.