آصف که مهین سوادِ اقلیمِ بقاست
وز آصفی‌اش سلطنت ایمن ز فناست
تا عارضه در خانه دو روزش ننشانْد
معلوم نشد که سلطنت از که به پاست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آصف که مهین سوادِ اقلیمِ بقاست
وز آصفی‌اش سلطنت ایمن ز فناست
تا عارضه در خانه دو روزش ننشانْد
معلوم نشد که سلطنت از که به پاست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مقام و قدرت آصف، که نماینده‌ای از عظمت و ثبات است، اشاره می‌کند. او توانایی آصف را در حفظ سلطنت و جلوگیری از زوال آن ستوده و می‌گوید که هر چند ممکن است روزگاری دستخوش تغییراتی شود، اما قدرت واقعی و پایدار او در معرض خطر نیست. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که سلطنت می‌تواند به طور ناگهانی تغییر کند و مشخص نیست که دیری نخواهد پایید یا همچنان در اختیار چه کسی خواهد بود.
هوش مصنوعی: آصف، که بزرگترین شخصیت در سرزمین جاودانگی است، با حضورش باعث می‌شود که سلطنت از نابودی در امان باشد.
هوش مصنوعی: تا وقتی که زیبایی و جلال مقامش وارد خانه‌اش نشده باشد، معلوم نیست سلطنت به چه کسی تعلق دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آزادی و عشق چون همی نامد راست
بنده شدم و نهادم از یک‌سو خواست
زین پس چونان که داردم دوست رواست
گفتار و خصومت از میانه برخاست
این کار نگر که از تو امروز مراست
بازار بهشتیان چنین باشد راست
نی بوسه فروشی تو به نرخی که سزاست
نی بوسه خری بدانچه در حکم رواست
گر نور فلک چو طبع ما گردد راست
در مدح تو از طبع سخن نتوان خواست
هر بیت که در مدح تو خواهم آراست
در خورد تو نیست بلکه در طاقت ماست
دارنده چو ترکیب طبایع آراست
از بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟
گر نیک آمد، شکستن از بهر چه بود؟
ور نیک نیامد این صُوَر، عیب که راست؟
گر خصم نخواست از حسد کار توراست
ایزد ملکا هر آنچه او خواست نخواست
امروز که راست این سعادت که تو راست
اقبال فزون گشته و خصمان کم و کاست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.