مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر سوم
»
بخش ۱۵۷ - قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه السلام
گفت باری نطق سگ کو بر درست
نطق مرغ خانگی کاهل پرست
گفت موسی هین تو دانی رو رسید
نطق این هر دو شود بر تو پدید
بامدادان از برای امتحان
ایستاد او منتظر بر آستان
خادمه سفره بیفشاند و فتاد
پاره‌ای نان بیات آثار زاد
در ربود آن را خروسی چون گرو
گفت سگ کردی تو بر ما ظلم رو
دانهٔ گندم توانی خورد و من
عاجزم در دانه خوردن در وطن
گندم و جو را و باقی حبوب
می‌توانی خورد و من نه ای طروب
این لب نانی که قسم ماست نان
می‌ربایی این قدر را از سگان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شخصیت اصلی این شعر، طالبی است که به یادگیری زبان حیوانات علاقه‌مند می‌شود. او به نزد موسی علیه السلام می‌رود تا معنای گفت‌وگوی مرغ و سگ را بفهمد. پس از آن، در امتحانی که برایش ترتیب داده شده، او شاهد گفت‌وگوهای بین خروس و سگ می‌شود. خروس به سگ اعتراض می‌کند که با ربودن نان، ظلم کرده است و او نمی‌تواند از دانه‌های کافی بهره‌مند شود. این تبادلات نشان‌دهنده رقابت و ناعدالتی در میان حیوانات است و به نوعی مضامین اخلاقی را منتقل می‌کند.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که سخن گفتن سگ، حتی اگر درست باشد، به اندازه سخن مرغ خانگی که تنبلی می‌کند، اهمیت ندارد. در واقع، اگرچه ممکن است هر دو حیوان صداهایی داشته باشند، اما آنچه مهم است آن است که سخن هر یک به چه میزان باید جدی گرفته شود.
هوش مصنوعی: موسی گفت: حالا تو مطمئن باش که با رسیدن این سخن، همه چیز برای تو روشن خواهد شد.
هوش مصنوعی: صبح زود او بر در ایستاده بود و منتظر بود تا امتحان داده و نتیجه‌اش مشخص شود.
هوش مصنوعی: خدمتکار سفره را می‌آراید و تکه‌ای نان کهنه به زمین می‌افتد و نشانه‌ای از غذای گذشته را به نمایش می‌گذارد.
هوش مصنوعی: در این بیت، یک خروس به نشانه‌ی اعتراض به ظلمی که به او شده، از دیگران می‌خواهد که به او کمک کنند. او به سگ اشاره می‌کند که باعث ایجاد این ظلم شده و از دیگران می‌خواهد تا از این وضعیت نجاتش دهند. به نوعی، خروس احساس ناعادلانه‌ای دارد و درصدد جلب حمایت دیگران است.
هوش مصنوعی: من می‌توانم یک دانه گندم بخورم، اما در وطن خودم نمی‌توانم حتی دانه‌ای بدست بیاورم یا بخورم.
هوش مصنوعی: گندم و جو و سایر حبوبات قابل خوردن هستند، اما من نمی‌توانم چیزی بخورم، ای طروب.
هوش مصنوعی: این لب که قسم به آن داریم، نانی است که از سگان می‌دزدی و این کار تا چه حد نادرست است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.