همچو گویی سجده کن بر رو و سر
جانب آن صدر شد با چشم تر
جمله خلقان منتظر سر در هوا
کش بسوزد یا برآویزد ورا
این زمان این احمق یک لخت را
آن نماید که زمان بدبخت را
همچو پروانه شرر را نور دید
احمقانه در فتاد از جان برید
لیک شمع عشق چون آن شمع نیست
روشن اندر روشن اندر روشنیست
او به عکس شمعهای آتشیست
مینماید آتش و جمله خوشیست


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهی عاشقی است که برای رسیدن به معشوق خود، از جانش میگذرد. شاعر به توصیف حال و هوای عاشق میپردازد و او را به پروانهای تشبیه میکند که با شوق به نور میپیوندد. در این مسیر، عاشق همچون شمعی با عشق میسوزد و در درخشش معشوق غرق میشود. این عشق نه تنها عمیق و روشن است بلکه حقیقت آن فراتر از آتش و شوقهای سطحی دیگر است. در نهایت، این عشق او را به نقطهای میرساند که همگان منتظر نتیجهاش هستند و او به مقام و منزلت خاصی دست مییابد.
هوش مصنوعی: مانند کسی که در حال سجده است، صورت و سرش را بر زمین میگذارد و به سوی آن مقام والا مینگرد، با چشمانی پر از اشک.
هوش مصنوعی: تمام مردم منتظرند که سر آنها به کجا میرود؛ آیا به آسمان بلند میشود یا در آتش میسوزد.
هوش مصنوعی: این زمان، این فرد احمق را به وضعیتی میبرد که در آن زمان اوضاع بسیار بدی را تجربه خواهد کرد.
هوش مصنوعی: مانند پروانه، بیملاحظه به سوی نور رفت و جان خود را به خطر انداخت.
هوش مصنوعی: اما شمع عشق مانند آن شمع نیست؛ روشناییاش در دل روشنیهاست.
هوش مصنوعی: او مانند شمعهای روشن و درخشان به نظر میرسد، اما در واقع، آتش و شعلههای شادیای را نشان میدهد که وجودش را گرم و دلپذیر میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.