بخش ۹ - قصهٔ اهل سبا و طاغی کردن نعمت ایشان را و در رسیدن شومی طغیان و کفران در ایشان و بیان فضیلت شکر و وفا
تو نخواندی قصهٔ اهل سبا
یا بخواندی و ندیدی جز صدا
از صدا آن کوه خود آگاه نیست
سوی معنی هوشِ کُه را، راه نیست
او همی بانگی کند بی گوش و هوش
چون خمُش کردی تو، او هم شد خموش
داد حق اهل سبا را بس فراغ
صد هزاران قصر و ایوان‌ها و باغ
شکر آن نگزاردند آن بد رگان
در وفا بودند کمتر از سگان
مر سگی را لقمهٔ نانی ز در
چون رسد بر در همی‌بندد کمر
پاسبان و حارس در می‌شود
گرچه بر وی جور و سختی می‌رود
هم بر آن در باشدش باش و قرار
کفر دارد کرد غیری اختیار
ور سگی آید غریبی روز و شب
آن سگانش می‌کنند آن دم ادب
که برو آنجا که اول منزل است
حق آن نعمت گروگان دل است
می‌گزندش که «برو بر جای خویش
حق آن نعمت فرو مگذار بیش»
از در دل و اهل دل آب حیات
چند نوشیدی و وا شد چشمهات
بس غذای سکر و وجد و بیخودی
از در اهل دلان بر جان زدی
باز این در را رها کردی ز حرص
گرد هر دکان همی‌گردی ز حرص
بر در آن منعمان‌ِ چرب‌دیگ
می‌دوی بهر ثرید مرده ریگ
چربش اینجا دان که جان فربه شود
کار نااومید اینجا به شود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این قصه، مولانا به اهل سبا اشاره می‌کند که از نعمت‌های الهی بهره‌مند بودند، ولی به طغیان و کفران نسبت به آن نعمت‌ها پرداختند. باوجود داشتن باغ‌ها و قصرهای فراوان، شکرگزاری نکردند و وفای آنها به حداقل رسید. مولانا با مثال سگان، وفاداری و شکر را به تصویر می‌کشد و میگوید حتی سگی هم برای لقمه‌اش وفادار است. او به ما یادآوری می‌کند که زندگی در نعمت‌ها و خوشی‌ها نباید ما را از شکر و وفا بازدارد و باید به سراغ درون دل و حقیقت نعمت‌ها برویم، نه اینکه تنها به ظواهر بپردازیم. در نهایت، او تاکید می‌کند که کفران نعمت‌ها، انسان را از آب حیات دور و به حرص سوق می‌دهد.
هوش مصنوعی: تو داستان مردم سبا را نخوانده‌ای یا اگر هم خوانده‌ای، فقط صدایش را شنیده‌ای و به عمق آن پی نبردی.
هوش مصنوعی: کوه از صدای خود خبر ندارد و به عمق و معنی آن پی نمی‌برد؛ زیرا برای درک آن، هوش و آگاهی لازم است که ندارد.
هوش مصنوعی: او بدون اینکه کسی بشنود یا توجه کند، حرفی می‌زند؛ اما وقتی تو سکوت می‌کنی، او هم ساکت می‌شود.
هوش مصنوعی: خداوند حق اهل سبا را به فراوانی عطا کرد و به آنها شهرها و قصرهای زیبا و باغ‌های سرسبز بخشید.
اما اهالی پست سبا شکر این همه نعمت را به‌جا نیاوردند و در وفای به صاحب خود، از سگ کمتر بودند!
هوش مصنوعی: زمانی که سگی به در خانه می‌رسد و لقمه‌ای نان برمی‌دارد، به سرعت کمربند خود را محکم می‌بندد و آماده می‌شود.
هوش مصنوعی: حفاظت و نگهبانی از چیزی ادامه دارد، حتی اگر با مشکلات و سختی‌ها همراه باشد.
هوش مصنوعی: او همواره در آن در حضور دارد و آرامش را از دست داده است، زیرا کفر اختیار دیگری را پذیرفته است.
هوش مصنوعی: اگر سگی غریبه به روز و شب سر برسد، دیگر سگان با احترام و ادب به او برخورد می‌کنند.
هوش مصنوعی: به آن مکان برو که آغاز راه است، چرا که ارزش آن نعمت در گرو دلی است که به آنجا تعلق دارد.
هوش مصنوعی: او را می‌زند و میگوید: «برو و در جای خودت بمان، حق آن نعمت را بیشتر از این نادیده نگیر.»
هوش مصنوعی: از عمق دل و از افرادی که دلشان زنده است، چندین بار آب حیات را نوشیدی و چشمانت باز شد.
هوش مصنوعی: شما از بهترین و عمیق‌ترین احساسات و حالاتی که از دل و جان اهل دل می‌جوشد، به مقدار فراوان بهره‌مند شدید.
هوش مصنوعی: تو بار دیگر این در را به خاطر حرص و طمع رها کردی و مرتب دور هر دکان می‌چرخی به خاطر حرص و ولع خود.
هوش مصنوعی: در برابر در آن کسانی که با خوش‌گذرانیا ن دارند، تو به دنبال غذاهای لذیذ می‌روی، حتی اگر برای مرده‌ای باشد.
هوش مصنوعی: اگر در اینجا به خوشی و آسایش توجه کنیم، روح و جان ما نیز تقویت می‌شود و کارهایی که در نظر داریم، به خوبی پیش می‌رود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.