|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون ز گریه فارغ آمد گفت رو
که تو رنگ و بوی را هستی گرو
آن نمی‌بینی که هر سو صد بلا
سوی من آید پی این بالها
ای بسا صیاد بی‌رحمت مدام
بهر این پرها نهد هر سوم دام
چند تیرانداز بهر بالها
تیر سوی من کشد اندر هوا
چون ندارم زور و ضبط خویشتن
زین قضا و زین بلا و زین فتن
آن به آید که شوم زشت و کریه
تا بوم آمن درین کهسار و تیه
این سلاح عجب من شد ای فتی
عجب آرد معجبان را صد بلا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، طاووس به سؤالات و دردهای سائلان پاسخ می‌دهد و بیان می‌کند که او به واسطه زیبایی‌های ظاهری خود در معرض بلاها و خطرات بسیاری قرار دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی و رنگ و بوی زندگی می‌تواند او را به دام‌های شکارچیان بکشاند. طاووس از احساس ضعف و ناتوانی خود در برابر این خطرات سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که در پی این بلاها ممکن است زشت و کریه شود. او به تحلیل عمیق احساسات و دشواری‌هایی می‌پردازد که زیبایی‌هایش برای او به همراه داشته است.
هوش مصنوعی: وقتی از گریه آرام شد، گفت برو که تو خود رنگ و عطر را به همراه داری.
هوش مصنوعی: تو توجه نمی‌کنی که در هر طرف، مشکلات و سختی‌ها به سمت من هجوم می‌آورند و من به خاطر این بال‌هایم دچار دردسر شده‌ام.
هوش مصنوعی: مردم بی‌رحم می‌توانند با دسیسه‌چینی و فریب، به سادگی جان افرادی که در خطر هستند را بگیرند و همچنان در پی شکار خود باشند.
هوش مصنوعی: چند تیرانداز به سوی من تیر پرتاب می‌کنند تا به پرهای من آسیب برسانند.
هوش مصنوعی: چون قدرت کنترل خودم را ندارم، از این سرنوشت و این مشکلات و این فتنه‌ها به ناچار رنج می‌برم.
هوش مصنوعی: من آماده‌ام تا به زشتی و ناپسندگی دچار شوم، تا اینکه به سلامت و امنیت در این کوهستان و بیابان برسم.
هوش مصنوعی: این سلاح به نظر من عجیب و غریب است، ای جوان، که می‌تواند حیرت‌زده‌ها را با خود همراه کند و صد نوع بلا و خطر به وجود آورد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.