مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر ششم
»
بخش ۱۱۴ - روان گشتن شاهزادگان بعد از تمام بحث و ماجرا به جانب ولایت چین سوی معشوق و مقصود تا به قدر امکان به مقصود نزدیک‌تر باشند اگر چه راه وصل مسدودست به قدر امکان نزدیک‌تر شدن محمودست الی آخره
این بگفتند و روان گشتند زود
هر چه بود ای یار من آن لحظه بود
صبر بگزیدند و صدیقین شدند
بعد از آن سوی بلاد چین شدند
والدین و ملک را بگذاشتند
راه معشوق نهان بر داشتند
هم‌چو ابراهیم ادهم از سریر
عشقشان بی‌پا و سر کرد و فقیر
یا چو ابراهیم مرسل سرخوشی
خویش را افکند اندر آتشی
یا چو اسمعیل صبار مجید
پیش عشق و خنجرش حلقی کشید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاهزادگان پس از بحث و ماجرا، به سوی ولایت چین روانه می‌شوند تا به معشوق و هدف خود نزدیک‌تر شوند، حتی اگر راه وصال بسته باشد. آنان صبر می‌کنند و به صداقت روی می‌آورند، در حالی که والدین و مقام خود را رها کرده‌اند. این عشق آنان را مانند ابراهیم ادهم یا اسمعیل، به فداکاری و ایثار وادار می‌کند، و همچون آنان به سوی عشق پیش می‌روند، بی‌آنکه از سختی‌ها بترسند.
هوش مصنوعی: این گفته‌ها را گفتند و به سرعت رفتند. هر چیزی که بود، آن لحظه، ای دوست من، متعلق به آن زمان بود.
هوش مصنوعی: آنها صبر را انتخاب کردند و پس از آن به راستگویی و صداقت رسیدند، و به سوی سرزمین‌های چین رفتند.
هوش مصنوعی: والدین و پادشاهی را رها کردند و در مسیر عشق پنهان شدند.
هوش مصنوعی: مانند ابراهیم ادهم که به خاطر عشق الهی از تخت و جایگاه خود پایین آمد و پا و سر خود را در این میان گم کرد و به فقر دست یافت.
هوش مصنوعی: همچون ابراهیم پیامبر که با آرامش و شجاعت خود را به آتش سپرد، فردی نیز می‌تواند با اعتماد به نفس و خوشحالی در برابر چالش‌ها قرار گیرد.
هوش مصنوعی: همچون اسماعیل، صبر عظیم و مجد را با عشق و خنجری که در دست دارد، به تصویر می‌کشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.