|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: صوفی از قاضی میپرسد که چرا خداوند در این جهان برکات و رحمتش را گسترش داده است. او تأکید میکند که خداوند در هر لحظه نشانههایی از شوق و محبت دارد و بر ما منت گذاشته است. سپس صوفی به بیان مشکلات و سختیهایی میپردازد که انسانها دارند، از جمله ترس از عواقب اعمال و دوری از نعمتها. او از قاضی میخواهد که پاسخ دهد که چرا انسانها گاهی در برابر این رحمت و نعمتها بیاعتنا هستند و از آنها بهره نمیبرند.
هوش مصنوعی: صوفی میپرسد که تو چه کسی هستی که این جهان را به لطف و رحمت خود زینت بخشیدهای و این زیبایی همیشگی و پایدار است.
هوش مصنوعی: هر لحظهای که شوری به وجود نیامد، تو هم چیزی به سراغم نیاوردی و از تغییراتش زخم نمیزدی.
هوش مصنوعی: در تاریکی شب، چراغ روز را ندزدی و نمیتوانی از باغ شادی و لذت چیزی برداری.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از درد و بیماری رهایی یابی، باید از خطرات دوری کنی و خود را در آرامش نگهدار.
هوش مصنوعی: اگر تو از بخشش و رحمت او کمتر بهرهمند میشدی، آیا در نعمتهای او چنین بیخود و شگفتزده نمیشدی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.