گر عاشقی از جان و دل جور و جفای یار کش
ور زانک تو عاشق نه‌ای رو سخره می‌کن خار کش
جانی بباید گوهری تا ره برد در دلبری
این ننگ جان‌ها را ز خود بیرون کن و بر دار کش
گاهی بود در تیرگی گاهی بود در خیرگی
بیزار شو زین جان هله بر وی خط بیزار کش
خود را مبین در من نگر کز جان شدستم بی‌اثر
مانند بلبل مست شو زو رخت بر گلزار کش
این کره تند فلک از روح تو سر می‌کشد
چابک سوار حضرتی این کره را در کار کش
چون شهسوار فارسی خربندگی تا کی کنی
ننگت نمی‌آید که خر گوید تو را خروار کش
همچون جهودان می‌زیی ترسان و خوار و متهم
پس چون جهودان کن نشان عصابه بر دستار کش
یا از جهودی توبه کن از خاک پای مصطفی
بهر گشاد دیده را در دیده افکار کش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به مسأله عشق و رنج‌های آن می‌پردازد. او به عاشق توصیه می‌کند که اگر عاشقانه دلبسته است، باید تحمل سختی‌ها و جفای معشوق را داشته باشد. همچنین می‌گوید که برای دست‌یابی به عشق حقیقی، باید خود را از لذات دنیوی دور کند و بر نفس خود مسلط شود. شاعر عشق را به سفر در تاریکی و روشنی تشبیه کرده و از دلدادگی می‌گوید که باید انسان را از دنیای مادی رها سازد. در نهایت، او از عاشق می‌خواهد که خود را فراموش کند و در جستجوی معشوق به شُکوه و شجاعت تکیه کند.
هوش مصنوعی: اگر عاشق هستی و از صمیم قلب، سختی‌ها و بی‌مهری‌های معشوق را تحمل می‌کنی، پس بدان که تو واقعا عاشق هستی. اما اگر چنین نیستی و فقط به تفریح می‌گذرانی، پس به خودت برگرد و خود را مسخره نکن.
هوش مصنوعی: برای درک عشق و دل‌باختگی، نیاز به روح و جان پربهایی است. این احساسات را باید از خود دور کرد و به چالش کشید.
هوش مصنوعی: گاهی انسان در شرایط سخت و تاریک قرار می‌گیرد و گاهی در اوج روشنایی و خوشحالی. از این روح و زندگی آزاردهنده و ناپسند دوری کن و به سمت آن چیزی برو که باعث رضایت و خوشحالی‌ات می‌شود.
هوش مصنوعی: خودت را در من نبین، بلکه به من نگاه کن، چون از جانم جدا شده‌ام و مانند بلبل سرمست بی‌اثر هستم. بنابراین، خود را از او بگیر و به گلزار برو.
هوش مصنوعی: این عالم پرجوش و خروش به خاطر وجود تو به حرکت درآمده و مانند یک سوار ماهر در حال گردش است. تو باعث شده‌ای که این جهان به کار و زندگی ادامه دهد.
هوش مصنوعی: چرا تحمل می‌کنی که همچنان به کار زشتی ادامه دهی؟ تو که سوارکار بزرگی هستی، آیا از این موضوع خجالت نمی‌کشی که شنیدی کسی به تو بگوید که تو بار سنگین را به دوش می‌کشی؟
هوش مصنوعی: مانند یهودیان زندگی می‌کنی، در حالی که ترسیده و حقیر هستی و به تو اتهام می‌زنند. پس همانند یهودیان نشان درد و عذاب را بر پیشانی‌ات بگذار.
هوش مصنوعی: یا از یهودی‌ها توبه کن و از خاک پای پیامبر (مصطفی) بخواه که چشمانت را با افکار روشن پر کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.