بیا کامروز شَه را ما شکاریم
سَرِ خویش و سَرِ عالَم نداریم
بیا کامروز چون موسیِ عمران
به مردی گَرد از دریا برآریم
همه شب چون عصا افتاده بودیم
چو روز آمد چو ثُعبان بیقراریم
چو گِردِ سینهٔ خود طوف کردیم
یدِ بیضا ز جیبِ جان برآریم
بدان قدرت که ماری شد عصایی
به هر شب چون عصا و روز ماریم
پیِ فرعونِ سرکش اژدهاییم
پی موسی عصا و بُردباریم
به همت خونِ نمرودان بریزیم
تو این منگر که چون پشّه نزاریم
برافزاییم بر شیران و پیلان
اگر چه در کفِ آن شیر، زاریم
اگر چه همچو اُشتر کژنهادیم
چو اُشتر سوی کعبه راهواریم
به اقبالِ دو روزه دل نبندیم
که در اقبالِ باقی کامکاریم
چو خورشید و قمر نزدیک و دوریم
چو عشق و دل نهان و آشکاریم
برای عشق خونآشامِ خونخوار
سگانش را چو خون اندر تغاریم
چو ماهی وقتِ خاموشی خموشیم
به وقتِ گفتْ ماهِ بیغُباریم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دعوت از مخاطب برای پیوستن به خود وقت شکار و رسیدن به مقام والای انسانی میپردازد. او خود و دیگران را به قیاس با موسی و مارتین میسازد و میگوید که همچون عصا در شب و مار در روز، دچار بیقراری و تغییر حالند. همچنین به قدرت تغییر و دستیابی به بزرگی اشاره کرده و تأکید میکند که نباید به ظاهر زندگی دل بسته شود، بلکه باید به دنبال حقایق عمیقتری بود. در پایان، شاعر بر اهمیت عشق و تواضع در برابر حقیقت تأکید میکند و به تاکید بر سکوت در برخی زمانها و گفتن در زمانهای دیگر میپردازد.
هوش مصنوعی: امروز بیا که ما در صید شاه هستیم و نگران خود و جهان نیستیم.
هوش مصنوعی: بیا امروزه مانند موسی، پسر عمران، با قوت و شجاعت از دریا عبور کنیم و به اهداف بزرگ دست یابیم.
هوش مصنوعی: ما در تمام شب به خواب رفته بودیم، اما با آمدن روز، مانند یک مار بیقرار شدهایم.
هوش مصنوعی: وقتی که مثل طوفان به خود میپیچم و درونم را متلاطم میبینم، قدرتی خارقالعاده از وجودم به نمایش میگذارم.
هوش مصنوعی: بدان که نیرویی وجود دارد که یک مار را به عصا تبدیل میکند و در شب، عصا را مانند مار میسازد.
هوش مصنوعی: ما مانند اژدهایی هستیم که به دنبال فرعون سرکش میرویم، و مانند موسی با عصا و صبر در تلاشیم.
هوش مصنوعی: با تلاش و عزم قوی، مثل خون نمرودان، باید به پیش برویم و به افکار محدود و ناچیز توجه نکنیم، چون که مانند پشهای کوچک و بیاهمیت نمیتوانیم باقی بمانیم.
هوش مصنوعی: بیایید بر قدرت و عظمت شیران و فیلها بیفزاییم، هرچند که در دستان خود نتوانیم شیر را نگه داریم.
هوش مصنوعی: اگرچه مانند شتر هرز و سردرگم هستیم، اما همچنان به سمت کعبه به طور درست حرکت میکنیم.
هوش مصنوعی: به خاطر شرایط و موقعیتهای زودگذر، دل خود را نبندیم، زیرا در واقع در دستیابی به موفقیتهای پایدار و ماندگار، بهتر عمل خواهیم کرد.
هوش مصنوعی: ما مانند خورشید و ماه هستیم که در نزدیکی و دوری قرار داریم، همچون عشق و دل که برخی چیزها را پنهان و برخی را آشکار میکنند.
هوش مصنوعی: برای عشقی که مانند یک خونآشام است و سگانش همواره تشنهی خون هستند، ما نیز خود را در دامی میاندازیم که انگار خون در آن وجود دارد.
هوش مصنوعی: در زمان سکوت، مثل ماهی بیصدا و آرام هستیم، اما در زمان صحبت، مانند ماهی که در آسمان درخشید، بدون هیچ غباری و گویی روشنمنش هستیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سپاس و شکر ایزد چون گزاریم
مگر جان را به شکر او سپاریم
بیا تا دست ازین عالم بداریم
بیا تا پای دل از گل برآریم
بیا تا بردباری پیشه سازیم
بیا تا تخم نیکوئی بکاریم
به نقدْ امشب چو با هم سازگاریم
نظر بر نسیهٔ فردا چه داریم؟
که تا امروز ازینجا بهره داریم
برای دیگران ما هم بکاریم
خداوندی چنین بخشنده داریم
که با چندین گنه امیدواریم
که بگشاید دری کایزد ببندد
بیا تا هم بدین درگه بزاریم
خدایا گر بخوانی ور برانی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.