|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین
دلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین
چو آتش‌های عشق او ز عرش و فرش بگذشته‌ست
در این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین
در آغوشم ببینی تو ز آتش تنگ‌ها لیکن
شود آن آب حیوان از پی آغوش شمس الدین
چو دیکی پخت عقل من چشیدم بود ناپخته
زدم آن دیک در رویش ز بهر جوش شمس الدین
در این خانه تنم بینی یکی را دست بر سر زن
یکی رنجور در نزع و یکی مدهوش شمس الدین
زبان ذوالفقار عقل کاین دریا پر از در کرد
زبانش بازبگرفت و شد او خاموش شمس الدین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و ارادت خود به شمس الدین اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دلش مملو از درد جدایی است. او به شدت تحت تأثیر آتش عشق قرار دارد و این عشق زندگی‌اش را به شدت متحول کرده است. در عین حال، او می‌گوید که در درون خود با احساسات متضاد دست و پنجه نرم می‌کند و در حالت‌هایی از شوق و اندوه قرار دارد. شاعر در نهایت بیان می‌کند که عقلش در برابر عشق شمس خاموش مانده و گذشته از درک کامل این عشق، در عمیق‌ترین حالاتش غرق است.
هوش مصنوعی: من در واقع حلقه‌ای هستم که به گوش شمس الدین آویخته شده‌ام و دل من از زخم دوری او پر شده است، اما بابت نوشیدن از حضور او، شوق و اشتیاق دارم.
هوش مصنوعی: عشق او به حدی عمیق و فراگیر شده که تمام عالم را در بر گرفته است. در این وضعیت، من نمی‌دانم که چگونه می‌توانم احساسات و وجود خود را پنهان کنم.
هوش مصنوعی: در آغوشم اگرچه آتش‌های سخت و تنگی وجود دارد، اما به دنبال آغوش شمس‌الدین، این آتش به نوعی تبدیل به آب حیات می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی که عقل من به پختگی رسید، طعم آن را چشیدم. اما نمی‌دانستم که آن هنوز ناپخته است، بنابراین آن دیک را بر رویش زدم تا برای جوشاندن شمس‌الدین آماده شود.
هوش مصنوعی: در این خانه، وضعیت برخی افراد را مشاهده می‌کنی: یکی در حال استراحت و راحتی است، یکی دیگر در حال مبارزه با درد و رنج، و شخصی دیگر به شدت غافل و بی‌خبر است.
هوش مصنوعی: شیرینی و قدرت کلام عین عقل و دانش همچون دریایی پر از دریاست. اما وقتی زبان ذوالفقار (ابزار بیان) او به کار افتاد، توان گفتن را از دست داد و به سکوت فرو رفت. شمس الدین، در اینجا به شخصیتی اشاره دارد که به دلیل عظمت موضوع یا قدرت کلام، نتوانسته است ادامه دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.