|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
می بده ای ساقی آخرزمان
ای ربوده عقل‌های مردمان
خاکیان زین باده بر گردون زدند
ای می تو نردبان آسمان
بشکن از باده در زندان غم
وارهان جان را ز زندان غمان
تن به سان ریسمان بگداخته
جان معلق می‌زند بر ریسمان
ترک ساقی گشت در ده کس نماند
گرگ ماند و گوسفند و ترکمان
چون رسید این جا گمانم مست شد
دل گرفته خوش بغل‌های گمان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی می‌خواهد که در لحظه‌ی پایانی زندگی و در زمانی که عقل‌های مردم به دست غفلت گرفتار شده، می را بنوشاند تا از غم و زندان دلتنگی رهایی یابد. او با بیان اینکه خاکیان، باده را به آسمان می‌زنند، به ارزش و ارتقاء روح اشاره می‌کند. تقدیر و ضیافت باده به او آرامش میدهد تا جانش از بند غم آزاد شود و به حالتی متعالی دست یابد. در این فضا، او به وضعیتی می‌رسد که همه چیز خاکی رها شده و تنها گرگ و گوسفند باقی مانده‌اند، و خود او نیز تحت تاثیر این اندیشه‌ی خوشبختی است.
هوش مصنوعی: ای ساقی، در این دوران به من شراب بده، زیرا عقل‌های مردم در این روزگار گرفتار شده و از دست رفته‌اند.
هوش مصنوعی: انسان‌های خاکی با نوشیدن این شراب، به آسمان دست یافتند. ای شراب، تو مانند نردبانی هستی که ما را به آسمان می‌برد.
هوش مصنوعی: از شراب بنوش و از غم دور شو، تا جانت را از زندان اندوه آزاد کنی.
هوش مصنوعی: بدن مانند ریسمانی ذوب شده، روح در حال سرگردانی و حرکتی است که روی این ریسمان قرار دارد.
هوش مصنوعی: وقتی که ساقی (معشوق) از ما روی برگرداند، در این ده هیچ‌کس نماند. فقط گرگ و گوسفند و ترکمان (شخصیت‌ها) باقی ماندند.
هوش مصنوعی: وقتی به اینجا رسیدم، احساس می‌کنم که قلبم که غمگین بود، حالا شاد و شنگول شده و بغل‌های زیبای خیال در آغوشم است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای بطلعت همچو ماه آسمان
از تو روشن هم زمین و هم زمان
همچو ماه آسمانی و ز غمت
من نمی دانم زمین از آسمان
از برای کشتن من گشته اند
[...]
جز غمِ دریا نخواهم این زمان
تاب سیمرغم نباشد الامان
دامن او گیر زوتر بی‌گمان
تا رهی در دامن آخر زمان
وز مقابل کوه بام آسمان
آمده با تحت اسفل هر زمان
سخت ترسیدم ز چوب بی امان
زهر خوردم تا بمیرم در زمان
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.