تازه شد از او باغ و بر من
شاخ گل من نیلوفر من
گشته است روان در جوی وفا
آب حیوان از کوثر من
ای روی خوشت دین و دل من
ای بوی خوشت پیغامبر من
هر لحظه مرا در پیش رخت
آیینه کند آهنگر من
من خشک لبم من چشم ترم
این است مها خشک و تر من
آن کس که منم خاک در او
می‌کوبد او بام و در من
آن کس که منم پابسته او
می‌گردد او گرد سر من
باده نخورم ور ز آنک خورم
او بوسه دهد بر ساغر من
پستان وفا کی کرد سیه
آن دایه جان آن مادر من
از من دو جهان صد بر بخورد
چون آید او اندر بر من
دزدار فلک قلعه بدهد
چون گردد او سرلشکر من
بربند دهان غماز مشو
غماز بس است آن گوهر من
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و حالتی روحانی می‌پردازد که از پیوند با معشوق به دست می‌آید. او باغ و گل را به زندگی دلنشین خود تشبیه می‌کند و معشوق را به عنوان منبع وفا و خوشبویی معرفی می‌کند. در عین حال، شاعر از رنج و عطش خود صحبت می‌کند و به وابستگی عمیق خود به این عشق اشاره دارد. او باور دارد که این عشق، قدرتی به او می‌دهد و تمام وجوه وجودش را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین شاعر به تضادهای عواطفش، مانند خشکی و تر شدن، اشاره می‌کند و از سرلشکر بودن معشوق در زندگی‌اش سخن می‌گوید. غزل در نهایت به این نکته می‌رسد که عشق واقعی می‌تواند بر سختی‌ها و غم‌ها غلبه کند.
هوش مصنوعی: به واسطهٔ او، باغ تازه و زیبا شده است، اما در زندگی من، فقط شاخ گل و نیلوفر باقی مانده است.
هوش مصنوعی: روح من در مسیر محبت و وفا جاری شده و از سرچشمه‌ای زلال و مقدس تغذیه می‌کند.
هوش مصنوعی: ای روی زیبا، تو دین و ایمان من هستی و ای عطر خوش تو، پیام آور من است.
هوش مصنوعی: هر لحظه مرا تحت نظر خود قرار می‌دهد، مانند آینه‌ای که آهنگر به آن نگاه می‌کند.
هوش مصنوعی: من لب‌های خشک و چشمان اشک‌آلود دارم. این حالت من نشان‌دهنده‌ای از نوعی گفتمان عاطفی است که هم خشکی و هم ترسالی را در وجودم دارد.
هوش مصنوعی: کسی که من هستم، به خاطر او، خاک بر سر می‌کوبم؛ او در واقع سرزمین و ورودی زندگی من است.
هوش مصنوعی: آن کسی که من هستم، به او وابسته می‌شود و او دور من می‌چرخد.
هوش مصنوعی: اگر باده ننوشم، اما اگر نوشیدنی وجود داشته باشد، او باید بر لیوان من بوسه بزند.
هوش مصنوعی: به یاد می‌آورم که وفا و صداقت را چه کسی از من دریغ کرد؛ آن مادر مهربان که جانم را به او تقدیم می‌کنم.
هوش مصنوعی: وقتی او به من نزدیک می‌شود، دو جهان در وجود من تجلی می‌کند و این حضور باعث می‌شود که تجربه‌ای عمیق و بی‌نظیر از زندگی داشته باشم.
هوش مصنوعی: زمانی که دزدی آسمانی به مقام سرلشکری من برسد، قلعه را به او خواهد داد.
هوش مصنوعی: سکوت کن و زبان به غیبت نگشای، زیرا که از این کار برای من دردسر و مشکل ایجاد می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آن دلبر من آمد بر من
زنده شد از او بام و در من
گفتم قنقی امشب تو مرا
ای فتنه من شور و شر من
گفتا بروم کاری است مهم
[...]
ای دلبر من، تاج سر من
یک دم ز وفا، بنشین بر من
نازت بکشم ای مایهٔ ناز
بارت ببرم ای دلبر من
وای از تو که سوخت پروانه صفت
[...]
معرفی ترانه‌های دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.