ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته
جان‌ها را شیوه‌های جان فزا آموخته
هر چه در عالم دری بسته‌ست مفتاحش توی
عشق شاگرد تو است و درگشا آموخته
از برای صوفیان صاف بزم آراسته
وانگهانی صوفیان را الصلا آموخته
وز میان صوفیان آن صوفی محبوب را
سر معشوقی مطلق در خلاء آموخته
و آن دگر را ز امتحان اندر فراق انداخته
سر سر عاشقانش در بلا آموخته
عشق را نیمی نیاز و نیم دیگر بی‌نیاز
این اجابت یافته و آن خود دعا آموخته
پیش آب لطف او بین آتشی زانو زده
همچو افلاطون حکمت صد دوا آموخته
با دعا و با اجابت نقب کرده نیم شب
سوی عیاران رند و صد دغا آموخته
پرجفایانی که ایشان با همه کافردلی
مر وفا را گوش مالیده وفا آموخته
زخم و آتش‌های پنهانی است اندر چشمشان
کاهنان را همچو آیینه صفا آموخته
جمله ایشان بندگان شمس تبریزی شده
در تجلی‌های او نور لقا آموخته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف قدرت عشق و تأثیر آن بر جان‌ها می‌پردازد و می‌گوید که دو چشم و جان انسان‌ها در حقیقت درس‌های عمیق عشق را آموخته‌اند. او بیان می‌کند که اگر در عالم دری بسته وجود دارد، عشق می‌تواند آن را بگشاید. همچنین، صوفیان در بزم خود دیگر صوفیان را به درک عمیق‌تری از عشق و فراق می‌رسانند. عشق به عنوان ترکیبی از نیاز و بی‌نیازی، در دل‌ها اثر می‌گذارد و در کنار آن، تصورات کاذب و دعاهای بی‌جواب برای عیاران و رندان بیان می‌شود. در نهایت، شاعر به بندگی شمس تبریزی و نور تجلیات او اشاره می‌کند که راز عشق و لقا را به پیروان خود آموخته است.
هوش مصنوعی: ای دو چشمت، به طور ابدی نکته‌های حکمت را آموخته‌اند و به روح‌ها روش‌های زندگی بخش را یاد داده‌اند.
هوش مصنوعی: هر درِ بسته‌ای در جهان، کلیدش در عشق شماست و شما می‌دانید چگونه آن را باز کنید.
هوش مصنوعی: برای مهمانی اهل تصوف، فضایی دلپذیر و زیبا فراهم شده است و ناگهان به آنها یاد داده شده است که چگونه صداها و نغمه‌ها را به خوبی ادا کنند.
هوش مصنوعی: از میان صوفیان، آن صوفی محبوب، روش و طریقتی که به عشق و معشوقی مطلق منتهی می‌شود، در فضایی خالی و عاری از هر چیز آموخته است.
هوش مصنوعی: این شخص دیگر را از امتحان دور کرده و در فراق، درد و محنت عاشقان را به او آموخته است.
هوش مصنوعی: عشق در واقع ترکیبی از نیاز و بی‌نیازی است. وقتی کسی عشق را تجربه می‌کند، هم به چیزی نیاز دارد و هم از آن فراتر می‌رود. این عشق است که به فرد قدرت می‌دهد تا مسأله را درک کند و به طریقی دعا کردن را یاد بگیرد.
هوش مصنوعی: در برابر آب محبت او، آتشی به زانو درآمده است که مانند افلاطون، صد نوع علم و دانش را آموخته است.
هوش مصنوعی: در نیمه شب، با دعا و پاسخ‌های الهی، به سوی جوانان باهوش و زیرک حرکت کرده‌ام و از آنها بسیاری از حقه‌ها و تردیدها را آموخته‌ام.
هوش مصنوعی: افرادی که سخن‌های زیاد و بی‌فایده می‌زنند، با وجود اینکه قلبشان به کفر گرایش دارد، سعی می‌کنند وفاداری را به گونه‌ای نشان دهند و خود را در این معنا آموزش داده‌اند.
هوش مصنوعی: زخم‌ها و آتش‌های پنهانی در چشم کهن‌سالان وجود دارد که آنها را همچون آیینه‌ای صاف و روشن نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: تمام آنها در پرتو وجود شمس تبریزی شده‌اند و در نور دیدار او تعلیم یافته‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.