گنجور » مولانا » دیوان شمس » غزلیات

وزن:	مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
قالب شعری:	غزل
منبع اولیه:	ویکی‌درج
تعداد ابیات:	۷

رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از یاری سخن می‌گوید که به سبب خیانت و ترک او به دلبستگی جدیدی رو آورده است. او بارها سعی کرده این یار را ببخشد و به او عشق خود را نشان دهد، اما یار همچنان به راهی دیگر رفته است. شاعر مجدد به احوال یار اشاره می‌کند که به اشتباهاتش پی نبرده و به جایی دیگر رفته است. او تشبیهاتی به کار می‌برد تا نشان دهد که چقدر این ترک ارتباط و خیانت به او آسیب رسانده و یار در گمراهی به سر می‌برد. در نهایت، شاعر نسبت به این بی‌وفایی یار و تغییر مسیرش ابراز ناامیدی می‌کند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

برگردان به زبان ساده

# ای یار غلط کردی با یار دگر رفتی

از کار خود افتادی در کار دگر رفتی

هوش مصنوعی: ای دوست، اشتباه کردی که با کسی دیگر رفتی و از کار خودت دور شدی و به کار دیگری مشغول شدی.

اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

# صد بار ببخشودم بر تو به تو بنمودم

ای خویش پسندیده هین بار دگر رفتی

هوش مصنوعی: صد بار به تو بخشیدم و محبت خود را نشان دادی. اکنون دوباره رفته‌ای، ای کسی که خود را پسندیده می‌دانی.

# صد بار فسون کردم خار از تو برون کردم

گلزار ندانستی در خار دگر رفتی

هوش مصنوعی: بارها تلاش کردم تا مشکلات و رنج‌ها را از تو دور کنم و فضای شاد و زیبایی خلق کنم، اما تو همچنان متوجه این تلاش‌ها نشدی و به جای دیگر رفتی.

# گفتم که توی ماهی با مار چه همراهی

ای حال غلط کرده با مار دگر رفتی

هوش مصنوعی: با خودم فکر کردم که تو که مثل ماهی هستی، چگونه می‌توانی با مار به عنوان رفیق باشی؟ حالا که اینطور شده، به نظر می‌آید که با ماری دیگر در ارتباط هستی و این قضیه برایت چندان مناسب نیست.

# مانند مکوک کژ اندر کف جولاهه

صد تار بریدی تو در تار دگر رفتی

هوش مصنوعی: مثل موریانه‌ای که در دست بافنده ی فرصت، تارهای بسیاری را می‌برد، تو هم در تار دیگر مشغول رفتن هستی.

# گفتی که تو را یارا در غار نمی‌بینم

آن یار در آن غار است تو غار دگر رفتی

هوش مصنوعی: تو گفته‌ای که من را در غار نمی‌بینی، اما آن یار در همان غار است؛ این تو هستی که در غار دیگری رفته‌ای.

# چون کم نشود سنگت چون بد نشود رنگت

بازار مرا دیده بازار دگر رفتی

هوش مصنوعی: وقتی که تو به آن دلیل که سنگت کم نمی‌شود یا رنگت بد نمی‌شود، از بازار من دور می‌شوی، من دیگر بازار دیگری را نمی‌بینم.

غزل شمارهٔ ۲۵۸۸ به خوانش فاطمه زندی
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.

غزل شمارهٔ ۲۵۸۸ به خوانش عندلیب

فعال یا غیرفعال‌سازی قفل متن روی خوانش من بخوانم

پیشنهاد مشق شعر

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۱۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

آرش در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۳ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۵۱ نوشته:

چقدر زیبا این عبارت "مکوک کژ" ایرانی بودن مولوی عالم بین رو شرح میده

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

کی وان در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۲۴ نوشته:

فقط می شود گفت حضرت مولانا در این شاهکار آمچه را که در باب خودخواهی و کج اندیشی انسان می توان گفت،گفته..

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

مازیار در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ تیر ۱۳۹۴، ساعت ۰۷:۲۴ نوشته:

مولانا در خاک پاک بلخ زاده شد، پخته شد، و ب فارسی گفت، تا ما فارسها از آدمی ب انسانیت برسیم.( هر چند بسیاری از آنها ناسپاسند) او از افتخارات عالم بشریت است،. بگذار که " مه فشاند نور و سگ عوعو کند. هر کسی بر طینت خود می تند".
دولغت زیبای مکوک ( وسیله بافندگی) و جولاهه ( عنکبوت ، بافنده)، فارسی است که باید بیشتر ب کار گیریم.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

فربد در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۳۹ نوشته:

سلام. 1) عرفان چیه؟ عرفان یعنی طریق وصول به حق و حقیقت. 2) حق، نه نژاد داره، نه ملیت، نه زبان خاص و... 2) مولوی عارف بوده؟ با توجه به اشعار و آثار، و همینطور زندگی نامه مولوی، مولوی عارف بوده. عارف برای وصول به حق، از "خود"، "من" و "منیت" فارغ میشه؛ از هر نام و نشان و ... میگذره! در عرفان نه نزاد مطرحه، نه ملیت، و... حقیقت یکی و یگانه ست، و کسی میتونه به حق واصل بشه، که فقط "یکی" ببینه... 3) در عرفان همه انسانها، ریشه، روح و جان واحد دارن؛ رنگ و نژاد و...اعتباری هستن، و عامل تمایز یا برتری اونها بر هم نیست!
منبسط بودیم و یک جوهر همه
بی سر و بی پا بُدیم آن سر همه
یک گهر بودیم همچون آفتاب
بی‌گِره بودیم و صافی همچو آب
چون به صورت آمد آن نورِ سَرَه
شد عدد چون سایه‌های کُنگره
کُنگره ویران کنید از مَنجَنیق
تا رود فرق از میانِ این فریق

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

فربد در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۴۸ نوشته:

مولوی نه ایرانیه، نه ترک، و نه... مولوی یه عارفه، یه انسانه! یه عارف متعلق به کل بشریته. پیامش برای کل انسان هاست!
چون که بی رنگی اسیر رنگ شد
موسئی با موسئی در جنگ شد
رنگ را چون از میان برداشتی
موسی و فرعون دارند آشتی

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

فرشته در ‫۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۳۹ نوشته:

سلام
دوستان امروز گذرم به اینجا افتاد
عزیزان از اصل غافل شده ایم
شعر را دریابیم
چرا حاشیه ؟چرا عمر گذرانی؟
معنی و اسرار را با کمک هم بیابیم
اینکه این انسان بزرگ به کجا تعلق دارند چه چیز به ما اضافه میکند.
مولانا-مولاناست با همه وجود او را دریابیم
از حس تملک دوری کنیم که بیراهه است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حمید در ‫۱۰ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۵۸ نوشته:

مصرع دوم بیت آخر:
بازار مرا دیده ، "با زار" دگر رفتی
صحیح است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

علیرضا در ‫۹ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۲۷ نوشته:

حضرت مولانا رو مشاهده میشود که همه به اشتباه فهمیده اند. مولانا منظوری ندارد. منظورش همان است که نوشته است. الانسان الکامل، و عطار در پس و پیش، شاید سندی بر این مدعاست. انسانی هست که مظهر خداست. شاهد چو خوابید شاهد دیگر برخواست. آن انسان مظهر عشق است و مولانا با سالیان سال جستجو نهایتا حقیقت امر را دریافت. جال اشعار مولانا را با دقت به این موضوع بخوانیم. همینطور اشعار سعدی و حافظ و سایر عرفای شاعر و ناظم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

بهنام در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۸ نوشته:

سلام
کسی می دونه منظور از این بخش بیت دوم چیه؟
صد بار ببخشودم «بر تو به تو بنمودم»
این رو نفهمیدم.
بعد آیا درست می فهمم که مصرع اول بیت آخر سوالیه؟
چون کم نشود سنگت؟ چون بد نشود رنگت؟
ممنون

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

سعید حاتمی در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۸ دی ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۰۱ پاسخ داده:

منظور اینه که از تو به خود تو گفتم

حقیقت تورو بهت نشون دادم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

سعید حاتمی در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۸ دی ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۰۵ پاسخ داده:

بله به احتمال زیاد مصرع اخر بیت اول سوالیه .

چرا که در ادامه جواب سوال رو میده.

از منی که همه چیز بودم دور شدی و سبک شدی بی مقدار شدی.. و منظور اینه که راه خطا لاجرم و ناچار عواقبی داره.

برداشت دوم هم میتونه این باشه که تو چون در مقام انسانی،به هر طریق و مسیری بری وزن و اندازت کم نمیشه،چون جوهره انسانی و خدایی داری و در این صورت،سوالی نیست .

من برداشت اولی رو ترجیح میدم،چرا که سراسر شعر داره همین مفهوم رو پرورش میده.انسانی که از اصل دور بشه به فرع خواهد رفت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

محسن،۲ در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۰۷ نوشته:

بهنام جان
می توان اینطور خواند :
صد بار ببخشودم بر تو ، به تو بنمودم
چندین بار ترا بخشیدم ، راه درست را به تو نشان دادم
بیت آخر را سؤالی بخوانیم پر معنا تر است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

سعید حاتمی در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۸ دی ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۰۸ پاسخ داده:

در این صورت وزن شعر به میخوره

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

سید ایمان در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۴۰ نوشته:

سلام میشه راهنمایی کنید دو بیت آخر چه معنا و مفهومی دارد؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

فرهاد در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۲ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۸ نوشته:

چون کم نشود سنگت...چون با تمام اشتباهاتی که میکنی میدانی که ذره ای از ارزشت کم نمیشود و چون از منی راه برگشت به اصلت باز است.
چون بد نشود رنگت...تمام سیاهی ها نمیتواند ذرهای در ذات تو تاثیر داشته و رنگت را کم کند چون از ذات من در تو است.
در این قافله شاعر خود با خود در خود به خود از خود میگوید. خود خدا ....در انی ایینه ذهن است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

محمدرضا عباسی در ‫۷ سال قبل، یکشنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۷ نوشته:

به نام حق: پیشا پیش عرض کنم که حضرت مولوی مرد بزرگی بود، عارف بود، خیلی از مشکلات انسان را به خوبی درک کرده و راه حل داده است. عرفان تا چه اندازه و کدام عرفان درست است، بحث ما نیست. اما شعر به نظر اینجانب شعر مربوط به انسان است که خدا را رها نموده و دنبال زیبا رویان دنیا هست. بنابر این لازم است به خودمان بگوییم که ای انسان چه غلط کردی که با یار غیر واقعی می روی، کار تو شناخت خدا و عبادت وی بود ولی به کار دیگری مشغول شدی. شاید از زبان خدا باشد که بفرماید: صد بار تو را بخشیدم، تو را که شاهکار خلقت هستی به خودت به نمایش گذاشتم تا خودت را ببینی و مرا بشناسی. ای خود پسند دو باره از درگاه من رفتی.
تو ماهی بودی ولی با مار رفتی

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

مهدی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۳۳ نوشته:

حضرت مولانا این غزل را برای پسر خود علا الدین سروده

می دانیم علا الدین بعد از ازدواج حضرت شمس با کیمیا دشمنی آشکار با شمس داشته و در نهایت

با دشمنان مولانا ( مانند اخی اورن که در کار مارگیری شهرت داشته و با زهر مار به مداوا می پرداخته هم دست شده و در نهایت شمس تبریزی را به قتل می رسانند رجوع شود به افلاکی و

کتاب Ahi Avran Mevlana Mucadelesi دکتر میکاییل بایرام)

با مار چرا رفتی منظور همین اخی اورن است

پس از قتل شمس دوستان حضرت مولانا علاالدین و اخی اورن را کشتند که حضرت مولانا بر جنازه

پسرش نماز نخواند

ناظر بر این ماجرا داستان اول مثنوی پادشاه و کنیزک(فتنه و آشوب و خونریزی مجوی بیش از این از شمس تبریزی مگوی) و داستان مارگیر می باشد که هم خود و دیگران را می کشد

در جا های دیگر مثنوی و غزلیات هم به این موضوع اشاره دارد

مانند داستان آن دباغ که از اخی ها بوده و با حضرت مولانا دشمنی می کرده و برادر صدرالدین قونوی بوده است....

سالها پس از مرگ علا الدین مولانا بر قبر او حاضر شد و خوشحال برگشت فرمود خداوندگار ما شمس این پسر را بخشید(افلاکی مناقب)

اما بعد

باید توجه داشت عرفان حضرت مولانا هم در صورت هم در معنا با عرفان ابن عربی در تضاد می باشد که گاهی به جنگ و خونریزی کشیده شده (دیباچه دفتر ششم)

عرفان حضرت مولانا سماع و عشق است

عرفان ابن عربی ضد سماع و دارای سلسله مراتب (ولایت) می باشد

فتوحات زکی(رباب زن ) به از فتوحات مکی

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

فاطمه یاوری در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۲۸ نوشته:

ای یار!

غلط کردی با یار دگر رفتی...!!!

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

فاطمه یاوری در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۴۱ نوشته:

خویش پسندیده == خودپسند :)))

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

Afsaneh Saadati در ‫۲ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۹ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۰۵ نوشته:

خطاب این غزل، کل آدمیان هستند. خداوند بارها و بارها، انسان ها را می بخشد، راه را به آنان نشان می دهد؛ اما باز.....

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

Afsaneh Saadati در ‫۲ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۹ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۰۶ نوشته:

شمس، نه قاتل است و نه مقتول

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.

	غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
	راهنمای نوار ابزار
	پیشخان کاربر
	اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر
	اعلان‌های کاربر
	ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
	خروج از حساب کاربری گنجور
	لغزش به پایین صفحه
	لغزش به بالای صفحه
	لغزش به بخش اطلاعات شعر
	فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
	فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط
	کپی نشانی شعر جاری در گنجور
	کپی متن شعر جاری در گنجور
	همرسانی متن شعر جاری در گنجور
	نشان کردن شعر جاری
	ویرایش شعر جاری
	ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
	شعر یا بخش قبلی
	شعر یا بخش بعدی

ورود به گنجور

غزل شمارهٔ ۲۵۸۸

تازه‌های نرم‌افزار گنجور