|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون تو آن روبند را از روی چون مه برکنی
چون قضای آسمانی توبه‌ها را بشکنی
منگر اندر شور و بدمستی من ای نیک عهد
بنگر آخر در میی کاندر سرم می‌افکنی
اول از دست فراقت عاشقان را تی کنی
وآنگه اندر پوستشان تا سر همه در زر کنی
مه رخا سیمرغ جانی منزل تو کوه قاف
از تو پرسیدن چه حاجت کز کدامین مسکنی
چون کلام تو شنید از بخت نفس ناطقه
کرد صد اقرار بر خود بهر جهل و الکنی
چون ز غیر شمس تبریزی بریدی ای بدن
در حریر و در زر و در دیبه و در ادکنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، گوینده به زیبایی و جاذبه معشوق اشاره می‌کند که با برطرف کردن حُجب و پرده‌ها، حقیقت عشق را نمایان می‌کند. او به نیک عهدی معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به شور و مستی‌اش توجه کند، چرا که این حالات در نهایت به آگاهی و شناخت عمیق‌تری منجر می‌شود. گوینده به تجربه‌های عاشقی و دلدادگی‌اش اشاره می‌کند و به دگرگونی درونی که بر اثر عشق حاصل می‌شود، می‌پردازد. او یادآور می‌شود که تنها از طریق عشق به شمس تبریزی است که می‌توان به معنی حقیقی زندگی و وجود رسید.
هوش مصنوعی: وقتی که تو آن پوشش را از چهره‌ات کنار بزنی و زیبایی‌ات را به نمایش بگذاری، مانند تغییرات سرنوشت، همه توبه‌ها و عذرها را نادیده می‌گیری.
هوش مصنوعی: به خودت ننگر و به حال آشفته و سرمست من توجه نکن، ای دوست خوب، بلکه به این نکته توجه کن که تو همواره در دل من تأثیر می‌گذاری و من را به سوی خود می‌کشی.
هوش مصنوعی: ابتدا دل عاشقان را با جدایی خود می‌آزاری، و سپس آنها را آن‌قدر در عشق خود غرق می‌کنی که تمام وجودشان را به طلا تبدیل می‌کنی.
هوش مصنوعی: ای ماه روی زیبا، سیمرغ جان من! کوه قاف، جایی است که تو سکونت داری. آنها از تو پرسیده‌اند چه نیازی داری و از کدام منزل آمده‌ای؟
هوش مصنوعی: وقتی کلام تو را شنید، بخت فرصت داد تا به خودم اعتراف کنم و به خاطر نادانی‌ام فریاد بزنم.
هوش مصنوعی: زمانی که از غیر شمس تبریزی جدا شدی، ای تن، در پارچه‌های نرم و گرانبها و در لباس‌های فاخر و زیبا.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از برای توبه هی امروز و فردا می‌کنی
وای بر حال تو چون جا در صف محشر کنی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.