اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی
و اندر سماع ما را از نای و دف خبر نی
ما خود فنای عشقش ما خاک پای عشقش
عشقیم توی بر تو عشقیم کل دگر نی
خود را چو درنوردیم ما جمله عشق گردیم
سرمه چو سوده گردد جز مایه نظر نی
هر جسم کو عرض شد جان و دل غرض شد
بگداز کز مرض‌ها ز افسردگی بتر نی
از حرص آن گدازش وز عشق آن نوازش
باری جگر درونم خون شد مرا جگر نی
صدپاره شد دل من و آواره شد دل من
امروز اگر بجویی در من ز دل اثر نی
در قرص مه نگه کن هر روز می‌گدازد
تا در محاق گویی کاندر فلک قمر نی
لاغرتری آن مه از قرب شمس باشد
در بعد زفت باشد لیکن چنان هنر نی
شاها ز بهر جان‌ها زهره فرست مطرب
کفو سماع جان‌ها این نای و دف تر نی
نی نی که زهره چه بود چون شمس عاجز آمد
درخورد این حراره در هیچ چنگ و خور نی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عمق و شدت عشق می‌پردازد و خود را به عنوان عاشق و فدای عشق معشوق معرفی می‌کند. او بیان می‌کند که هیچ سپری در برابر عشق وجود ندارد و موسیقی نای و دف نمی‌تواند عمق احوال عاشق را نشان دهد. مولانا به فنای در عشق اشاره می‌کند و دل شکسته‌اش را به تصویر می‌کشد که دچار آوارگی شده است. او عشق را همچون یک حرارت می‌داند که می‌تواند دل را بسوزاند اما در عوض، لذت و نوازش نیز به ارمغان می‌آورد. در پایان، شاعر به تضاد بین زیبایی و نقص اشاره می‌کند و معشوق را با چهره‌ای مقایسه می‌کند که نسبت به دیگران برتری دارد، اما در نهایت عشق و شوق به او فراتر از هر تجلی دیگر است.
هوش مصنوعی: در مبارزه ما، نه از سپر خبری هست و نه در موسیقی ما، صدای نی و دف به گوش می‌رسد.
هوش مصنوعی: ما خودمان فانی و از بین رفته در عشق او هستیم، مانند خاکی که زیر پای عشق اوست. ما خود عشق هستیم و غیر از این عشق، هیچ چیز دیگری برایمان اهمیت ندارد.
هوش مصنوعی: وقتی که به عمق وجود خود رسیدیم، همه عاشق می‌شویم. مانند سرمه‌ای که در فرآیند تولیدش، تنها توجه به خود آن باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: اگر هر جسمی (موجودی) که با عشق و محبت پر شده، جان و دلش هدف و مقصود است، باید از آن برای رهایی از اندوه و ناراحتی‌ها استفاده کرد. چون باید بدانیم که فرار از این نوع ناراحتی‌ها از خود بیماری‌ها هم بدتر نیست.
هوش مصنوعی: به خاطر حرص و زیاده‌خواهی‌ام از آن عشق که به من لطف می‌کند، جگرم به درد آمده و از درونم خون می‌ریزد. در واقع، جگر من دیگر جگر نیست.
هوش مصنوعی: دل من امروز به شدت شکسته و آواره است، اگر امروز به جستجوی آثار دل من بپردازی، چیزی از آن نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: در هر روز، ماه در میان مه قرار دارد و به آرامی ذوب می‌شود، گویی که در عین حال در آسمان قمر وجود ندارد.
هوش مصنوعی: زیباترین و عالی‌ترین زیبایی در نزدیکی خورشید است، اما هرچقدر هم که دور باشد، به اندازه‌ای که هنری در خود نداشته باشد، ارزش کمتری خواهد داشت.
هوش مصنوعی: ای شاه بزرگ، به خاطر روح‌ها، زیبا و دلنشین بزن. مطرب، ساز و نغمات جان‌نواز را بیاور تا روح‌ها با نوا و ضربی سرشار از شادی پرواز کنند.
هوش مصنوعی: نی نی که زهره چه بود، وقتی خورشید درخشان و قدرتمند در برابر این گرما و حرارت ناتوان آمد، هیچ چیز نمی‌تواند با آن مقابله کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.