|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو صبحدم خندیدی در بلا بندیدی
چو صیقلی غم‌ها را ز آینه رندیدی
چه جامه‌ها دردادی چه خرقه‌ها دزدیدی
چه گوش‌ها بگرفتی به عیش دان بکشیدی
چه شعله‌ها برکردی چه دیک‌ها بپزیدی
چه جس‌ها بگرفتی چه راه‌ها پرسیدی
ز عقل کل بگذشتی برون دل بدمیدی
گشاد گلشن و باغی چو سرو تر نازیدی
اگر چه خود سرمستی دهان چرا بربستی
قلم چرا بشکستی ورق چرا بدریدی
چه شاخه‌ها افشاندی چه میوه‌ها برچیدی
ترش چرا بنشستی چه طالب تهدیدی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تصویر کشیدن لحظات زیبای صبح و شادی می‌پردازد که در آن، عشق و زیبایی در کنار درد و غم قرار دارد. او به توصیف فعل و انفعالات عشق می‌پردازد و ابراز می‌کند که چگونه در دل این زیبایی‌ها، درد و زخم‌ها نیز وجود دارند. شاعر از دل‌دادن به عقل و جنون نیز سخن می‌گوید و به نوعی از آدمی می‌خواهد که میان شادی و غم تعادل برقرار کند. در پایان، شاعر به تردید و ناراحتی خود اشاره می‌کند، که این سوال را مطرح می‌کند که چرا باید در کنار این لحظات زیبا، احساس تنهایی و ناامیدی نیز وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: زمانی که صبح دم، با زیبایی‌ات خندیدی، مشکلات و دردها را کنار زدی، مانند این که با دقت، غم‌ها را از آینه پاک کردی.
هوش مصنوعی: چه لباس‌های زیبا هدیه دادی، چه پوشش‌هایی را ربودی، و چه گوش‌هایی که به شادکامی خود مشغول کردی.
هوش مصنوعی: تو چه آتش‌ها برافروختی، چه غذاهایی پختی، چه افراد را گرفتی و چه مسیرهایی را جستجو کردی.
هوش مصنوعی: از مرز عقل خارج شدی و دلی به سرما آوردی. در باغ و گلشن به شکوفایی رسیدی و مانند سرو با زیبایی و لطافت ایستادی.
هوش مصنوعی: اگرچه خودم در حال شادی و مستی هستم، اما چرا دهانم را بسته‌اید، چرا قلمم را شکسته‌اید و چرا ورق را پاره کرده‌اید؟
هوش مصنوعی: چه درختانی را به بار نشانده‌ای و چه میوه‌هایی را چیده‌ای، اما حالا چرا نشسته‌ای و منتظر مشکلات و تهدیدها هستی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.