اخرج عن‌المکان، یا صارم‌الزمان
واسبح سباح حوت فی قلزم‌المعانی
لا تبغ اتصالا نعت جسم
انی اری دنوا انی من‌التدانی
العبد لیس یرضی فی رقه شریکا
فلرب کیف یرضی فی ملکه بثانی
هل عاشق تصدیم عشوقتین جمعا
اعشق فان فیه تخلیص کل غانی
العشق نور روحی صبح الهوی صبوحی
امنیة و فیه مجموعة الامانی
ماالعشق یا معنا یشرک انا و انا
تقنی عن‌المدارک فی خالق‌الحسان
هذاالصدود خانی و النار فی جنانی
یزداد کل یوم عشقی بلا توانی
قلبی علیک یحرص یا رب لا تخلص
یارب زد وقودا سبحان من یرانی
سبحان من یرانی سبحان من رعانی
سبحان من دعانی من غیر امتحان
اسکت فلون خدی اوج دمعتی تودی
عشقا به تعالی عن صفوةالمعانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهٔ مفهوم عشق و ارتباط معنوی با معشوق سخن می‌گوید. او به نیاز به رهایی از قید و بندهای مادی اشاره می‌کند و عشق را به‌عنوان نوری در جان می‌داند که همه آرزوها را در خود جمع کرده است. شاعر از جدایی و فاصله شکایت کرده و عشق را همچون آتش در دل خود توصیف می‌کند که هر روز شدت می‌گیرد. در نهایت، او از خداوند می‌خواهد که این عشق را افزایش دهد و به مراقبت و مشاهدهٔ خود افتخار می‌کند.
هوش مصنوعی: از محدوده‌ی عادی خارج شو، ای شمشیر زمان، و مانند ماهی در دریاهای معانی شنا کن.
هوش مصنوعی: در تلاش برای نزدیک شدن به من، به دنبال ارتباط با جسم نباش که من در نزدیکی خودم را احساس می‌کنم.
هوش مصنوعی: بنده هیچگاه راضی نخواهد بود که در ولایت و تسلط خود، شریک و همبستر داشته باشد؛ پس چگونه ممکن است راضی شود که در سلطنت و فرمانروایی، دیگری را قبول کند؟
هوش مصنوعی: آیا عاشق می‌شوی وقتی که عشق تو به دو بخش تقسیم شده است؟ من هم عاشق می‌شوم، زیرا در آن، رهایی و آزادی هر زیبایی نهفته است.
هوش مصنوعی: عشق نوری است که روح را بیدار می‌کند، مانند صبحگاهان پر از سرور و آرزوها. در این عشق، همه امیدها و آرزوها در جمعی قرار دارند.
هوش مصنوعی: عشق چیست؟ آیا معنایی جز شرک دارد؟ من و تو در خالق زیبایی‌ها چقدر ناچیزیم و از درک آن ناتوان.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که دلیلی برای دوری و بی‌توجهی وجود ندارد و آتش عشق در درون من هر روز بیشتر می‌شود، حتی در غیاب تو.
هوش مصنوعی: پروردگارا، قلبی دارم که سخت می‌آشوبد و به آرامش نمی‌رسد. به تو پناه می‌آورم، یارب، به من کمک کن. شگفتا از کسی که مرا می‌بیند و احوال مرا می‌داند.
هوش مصنوعی: خداوندی که همیشه مرا می‌بیند، خداوندی که همیشه نگه‌دار من است، خداوندی که بدون هیچ آزمایشی مرا به خود می‌خواند.
هوش مصنوعی: در این بیت به زیبایی و لطافت عشق و معانی عمیق آن اشاره شده است. شاعر به نوعی عشق می‌پردازد که باعث تعالی و رشد روح انسان می‌شود و به خصائص ارزشمند و ناب آن اشاره می‌کند. این عشق چنان بلند و پاک است که به وضوح در درک انسان اتفاق می‌افتد و او را به سوی کمال و زیبایی‌های معنوی سوق می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گفتم مگر که ما را؛در دل به جای جانی
نه نه خطاست جانا جانی و زندگانی
یار گشاده زلفی دلبند شوخ چشمی
معشوق خوبروئی؛ دلدار خوش زبانی
برده سبق فراقت؛ از رنج بی نهایت
[...]
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
بس راحتی ندارم باری ز زندگانی
ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی
وی یار ناموافق آخر تو با که مانی
جانی خراب کردم در آرزوی رویت
[...]
کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
راندی به گوش اول صد فصل دل‌فریبم
و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی
آن لابه‌های گرمت ز اول بسوخت جانم
[...]
ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
امشب لطافتی کن آنجا گذر که دانی
در شو چو مهربانی در تیرگی زمانی
یابی مگر نشانی زان آب زندگانی
ره ره گذر بکویش دم دم نگر برویش
[...]
ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی
پی می‌برد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی
بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.