این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه‌ست
از خواجه بپرسید که این خانه چه خانه‌ست
این صورت بت چیست اگر خانهٔ کعبه‌ست
وین نور خدا چیست اگر دیر مغانه‌ست
گنجی‌ست در این خانه که در کون نگنجد
این خانه و این خواجه همه فعل و بهانه‌ست
بر خانه منه دست که این خانه طلسم‌ست
با خواجه مگویید که او مست شبانه‌ست
خاک و خس این خانه همه عنبر و مشک‌ست
بانگ در این خانه همه بیت و ترانه‌ست
فی‌الجمله هر آن کس که در این خانه رهی یافت
سلطان زمین‌ست و سلیمان زمانه‌ست
ای خواجه یکی سر تو از این بام فروکن
کاندر رخ خوب تو ز اقبال نشانه‌ست
سوگند به جان تو که جز دیدن رویت
گر ملک زمین‌ست فسون‌ست و فسانه‌ست
حیران شده بستان که چه برگ و چه شکوفه‌ست
واله شده مرغان که چه دام‌ست و چه دانه‌ست
این خواجهٔ چرخ‌ست که چون زهره و ماه‌ست
وین خانهٔ عشق است که بی‌حد و کرانه‌ست
چون آینه جان نقش تو در دل بگرفته‌ست
دل در سر زلف تو فرورفته چو شانه‌ست
در حضرت یوسف که زنان دست بریدند
ای جان تو به من آی که جان آن میانه‌ست
مستند همه خانه کسی را خبری نیست
از هر کی درآید که فلان‌ست و فلانه‌ست
شوم‌ست بر آستانه مشین خانه درآ زود
تاریک کند آنک ورا جاش ستانه‌ست
مستان خدا گرچه هزارند یکی‌اند
مستان هوا جمله دوگانه‌ست و سه گانه‌ست
در بیشهٔ شیران رو وز زخم میندیش
که‌اندیشه ترسیدن اَشکال زنانه‌ست
کان‌جا نبوَد زخم، همه رحمت و مهر‌ست
لیکن پسِ در وهم تو مانندهٔ فانه‌ست
در بیشه مزن آتش و خاموش کن ای دل
درکش تو زبان را که زبان تو زبانه‌ست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی مفاهیم عمیق و پیچیده عشق و وجود می‌پردازد. آنجا که شاعر از خانه‌ای سخن می‌گوید که در آن صداها و نورها معنا و حقیقتی فراتر از ظواهر دارند. مثالی از خانه کعبه و دیر مغان به دست می‌دهد تا نشان دهد که این مکان‌ها نماد عشق و حقیقت‌اند. شاعر به زیبایی وجود انسانی اشاره می‌کند و آن را بالاتر از زوایای دنیوی می‌داند، با تأکید بر اینکه عشق و معرفت به خداوند باید در کانون توجه قرار گیرد. او همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که در زندگی مادی، بسیار چیزها توهم و فسانه‌اند و تنها عشق واقعی می‌تواند حقیقت را نمایان کند. در انتها، با دعوت به خاموشی ذهن و گوش سپردن به ندای دل، به آرامش و حقیقت در عشق اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: این خانه‌ای که همیشه در آن صدای چغانه (صدای جشن و شادی) به گوش می‌رسد، از صاحب آن بپرسید که این منزل چه نوع منزلی است.
هوش مصنوعی: این بیت به بررسی معنا و ارزش مکان‌ها و اشیاء مقدس می‌پردازد. شاعر می‌پرسد که اگر زیبایی و جذابیت یار همچون خانهٔ کعبه است، پس چرا به آن اهمیت داده نمی‌شود؟ و همچنین اگر نور و روشنی خداوند در مکانی مانند معبد مغان قرار دارد، آیا این مکان کم‌اهمیت‌تر است؟ به‌عبارتی، شاعر به دنبال کشف مضامین عمیق‌تری در مورد زیبایی و نور الهی است و به تقدس خاصی که ممکن است در مکان‌های مختلف وجود داشته باشد، اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: در این خانه گنجی وجود دارد که در هیچ جنسی و ظرفی نمی‌گنجد. این خانه و صاحب آن تنها بهانه‌هایی برای نشان دادن آن گنج ارزشمند هستند.
هوش مصنوعی: به کسی که می‌خواهد به خانه من نزدیک شود هشدار می‌دهم که این خانه دارای راز و جادو است. همچنین، به کسی که در مورد من صحبت می‌کند، نگویید که من در حال سرخوشی و شادابی در شب هستم.
هوش مصنوعی: زمین و خاک این خانه مانند عطر و خوشبو است و در این خانه همه جا آواز و موسیقی وجود دارد.
هوش مصنوعی: به طور کلی، هر کسی که در این مکان راهی به دست آورد، همانند پادشاهی روی زمین و سلیمان زمان محسوب می‌شود.
هوش مصنوعی: ای آقا، یک بار سر خود را از این بام پایین بیاور، زیرا در چهره زیبای تو نشانه‌ای از شانس وجود دارد.
هوش مصنوعی: سوگند به جان تو، که تنها دیدن چهره‌ات برای من ارزشمند است و هر چیز دیگری، حتی قدرت و ثروت دنیا، فقط خیالی و فریبند است.
هوش مصنوعی: بستان (باغ) در شگفتی است که کدام برگ و کدام شکوفه در آن وجود دارد و پرندگان نیز در حیرت‌اند که کدام دام و کدام دانه در اطرافشان است.
هوش مصنوعی: این شخص به مانند سیاره‌ها و ستاره‌هاست و این مکان، خانه‌ای برای عشق است که هیچ مرزی ندارد و به طور نامحدود ادامه دارد.
هوش مصنوعی: چون آینه، روح من تصویری از تو در دل دارد و دل من مانند شانه‌ای شده که در زلف‌های تو گره خورده است.
هوش مصنوعی: در داستان یوسف، زنانی که به زیبایی او دل باختند، دستشان را بریدند. ای جان من، به من بپیوند که جان تو در همین مقام جمال قرار دارد.
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به این است که هیچ کس از وجود یا وضعیت دیگران در خانه‌ای خبر ندارد؛ هر کس به آن خانه وارد می‌شود، تنها خود را معرفی می‌کند و هیچ اطلاعی از دیگران ندارد.
هوش مصنوعی: به آستانه خانه مشین نایست؛ زود وارد شو، زیرا او آنجا منتظر است و تاریکی دورش را احاطه کرده است.
هوش مصنوعی: مست‌های خدا، حتی اگر تعدادشان بسیار باشد، در اصل یکی هستند. اما مست‌های دنیا، هرکدام دو یا سه جنبه دارند و در واقع متنوع و متفاوت‌اند.
هوش مصنوعی: در جنگل شیرها نباید نگران زخم‌ها بود، چون ترسیدن خود نشانه‌ای از ضعف و خصوصیات زنانه است.
آنجا زخم و جفایی در کار نیست بلکه همه رحمت و مهر است، این وهم و ترس توست که مانند فانه تو را پشتِ در نگه داشته است. (فانه چوبی است که پشت در می‌انداختند تا باز نشود. در درب‌های امروزی نیز قطعاتی با کاربرد مشابه وجود دارد)
زبانه یعنی شعله، زبانه آتش
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هر عشوه که دربان دهدت دفع و بهانه‌ست
گوید: « که برو » هیچ مرو، شاه بخانه‌ست
ای گل، همه تن لب شده در وصف بهاری
یک بار نگفتی که درین باغ خزان هست
مانده هوس نان به دل آدم آبی
جایی که غم آب نباشد، غم نان هست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۱۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.