|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر می‌نکند لبم بیانت
سر می‌گوید به گوش جانت
گر لب ز سلام تو خموش است
بس هم سخن است با نهانت
تن از تو همی‌کند کرانه
جان بگرفته است در میانت
صورت اگرت چو تیر انداخت
جانش بکشید چون کمانت
هرچ از تو نهان کند بگوید
در گوش ضمیر رازدانت
این دم اگر از میان برونی
بازآرد دل کمرکشانت
در باطن کرده خاص خاصت
در ظاهر کرده امتحانت
خامش که چو در تو این غم انداخت
بس باشد این کشش نشانت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان ارتباط عمیق میان عشق و معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که اگر لبش به بیان عشق ناتوان باشد، دل و جانش به خوبی از محبت معشوق خبر می‌دهند. جمال معشوق به قدری نافذ است که جان را خیره می‌کند و صحبت‌های پنهانی او در دل عاشق همیشه مشهود و محسوس است. همچنین، شاعر به وجود چالش‌ها و امتحان‌های عشق اشاره می‌کند که در باطن وجود دارد و می‌گوید که سکوت و غم عشق، نشانه‌ای از این کشش و ارتباط عمیق است.
هوش مصنوعی: اگر لبانم سخنی نمی‌گوید، اما سرم با نداهایی به جانت منتقل می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر لب‌هایت از سلام تو ساکت هستند، باز هم در سکوتت پیام‌های زیادی وجود دارد.
هوش مصنوعی: بدن از تو جدا می‌شود، زیرا روح در میانه‌ات حضور دارد و به او اتکا کرده است.
هوش مصنوعی: اگر چهره‌ات مانند تیر دل را به تنگ می‌آورد، همان‌طور که کمانت جان را می‌گیرد.
هوش مصنوعی: هر چیزی که از تو پنهان شود، در گوش ضمیرت از رازداری می‌گوید.
هوش مصنوعی: اگر در این لحظه دل تو رنجیده است و به تو بازگردد، دیگر به فکر غم و درد نخواهی بود.
هوش مصنوعی: در دل، ویژگی‌های ویژه‌ای برای تو دارم، اما در ظاهر تو را آزمایش می‌کنم.
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا همین که این غم را به دل تو انداخت، نشانه کافی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای عقل نواله‌پیچِ خوانت
جان بنده‌نویس‌ِ آستانت
گر جان طلبی فدای جانت
سهلست جواب امتحانت
سوگند به جانت ار فروشم
یک موی به هر که در جهانت
با آن که تو مهر کس نداری
[...]
گفت: ای ز وفا سرشته جانت
قاصر ز حدیث دل زبانت
ای ذروه لامکان مکانت
معراج ملایک آستانت
سلطانی و عرش تکیه‌گاهت
خورشیدی و ابر سایه‌بانت
طاقی است فلک ز بارگاهت
[...]
تا کام نیابم از دهانت
تا سر ننهم بر آستانت
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.