هم به بر این بت زیبا خوشکست
من نشستم که همین جا خوشکست
مطرب و یار من و شمع و شراب
این چنین عیش مهیا خوشکست
من و تو هیچ از این جا نرویم
پهلوی شکر و حلوا خوشکست
خجل است از رخ یارم گل تر
با چنین چهره و سیما خوشکست
هر صباحی ز جمالش مستیم
خاصه امروز که با ما خوشکست
بجهم حلقهٔ زلفش گیرم
که در آن حلقه تماشا خوشکست
شمس تبریز که نور دلهاست
دایما با گل رعنا خوشکست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف حال و هوای خوش خود در کنار معشوق زیبایش میپردازد. فضایی شاداب و دلانگیز از می و محبت ترسیم میکند و میگوید که این لحظههای خوش هیچگاه تکرار نخواهد شد. او با اشاره به زیبایی معشوق، احساس سرمستی و شگفتیاش را نسبت به جمال او بیان میکند و در نهایت، نام شمس تبریز را به میان میآورد که نماد نور و زندگی در دل اوست. این شعر تجلیلی از عشق و زیبایی است که در کنار هم به اوج میرسند.
هوش مصنوعی: من در کنارهٔ این معشوق زیبا نشستهام که در همین جا نیز خوشحالی و شادابی وجود دارد.
هوش مصنوعی: سازنده موسیقی، محبوب من، شمع و شراب همگی در کنار هم، اینجا برای خوشی و لذت آمادهاند.
هوش مصنوعی: ما و تو هیچکجا نمیرویم، زیرا به شیرینی و خوشیهای زندگی نیاز داریم که در کنار هم باشد.
هوش مصنوعی: گل با شکوه و زیبای خود از چهره معشوقم شرمنده است و میبیند که با آن صورت زیبا، او دیگر خشک و پژمرده به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: هر روز از زیباییاش سرمستیم، به خصوص امروز که حال و هوای خوبی داریم.
هوش مصنوعی: تصمیم دارم که در حلقهی موهایش گره بزنم، چرا که تماشای آن حلقه برایم لذتبخش است.
هوش مصنوعی: شمس تبریز که روشنایی دلهاست، همواره با گل زیبا و خوشبو در ارتباط است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.