|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد
گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد
گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بو
از خنبش روحانی صد گونه گوا دارد
آن مه چو گریزانه آید سپس خانه
لیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد
غم گرچه بود دشمن گو بد سر او با من
با مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به مسأله تظاهر و پنهان‌کاری می‌پردازد و زوال حقیقت را در چهره‌های زیبا و گریزنده بررسی می‌کند. شاعر اشاره می‌کند که اگر زیبایی نمایان نشود، باز هم روح و دل به ناپایداری خود ادامه می‌دهند. او به تناقض‌های احساسات انسانی اشاره دارد و می‌گوید که دل دیوانه هرگز از فریب و دغل دور نیست. در نهایت، غم و دشواری‌های زندگی به دشمنی درونی بدل می‌شوند که همچنان بر دل می‌نشیند.
هوش مصنوعی: اگر ماه درخشان شب، چهره‌اش را بپوشاند، حتی اگر بپوشاند چهره‌اش را، درمان این غم چیست؟
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است چهره‌اش را بپوشاند یا بوی خوشش را ببرد، ولی روح او به گونه‌های مختلف نشانه‌هایی از خود نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: آن ماه به طور ناگهانی می‌آید و سپس می‌رود، اما دل دیوانه انواع مختلفی از فریب و تردید را در خود دارد.
هوش مصنوعی: غم اگرچه مانند یک دشمن است، اما می‌گوید که سر او با من است. اما دل من از او می‌پرسد که دام او کجاست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هر جا که دکانداریست او مایه ز ما دارد
خود مفلس بازاری سرمایه کجا دارد
گر درد دلی داری از خود بطلب درمان
زیرا که چنان دردی با خویش دوا دارد
دل زنده بود جاوید گر کشته شود در عشق
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.