|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صبر با عشق بس نمی‌آید
عقل فریادرس نمی‌آید
بیخودی خوش ولایتیست ولی
زیر فرمان کس نمی‌آید
کاروان حیات می‌گذرد
هیچ بانگ جرس نمی‌آید
بوی گلشن به گل همی‌خواند
خود تو را این هوس نمی‌آید
زانک در باطن تو خوش نفسیست
از گزاف این نفس نمی‌آید
بی خدای لطیف شیرین کار
عسلی از مگس نمی‌آید
هر دمی تخم نیکوی می‌کار
تا نکاری عدس نمی‌آید
هیچ کردی به خیر اندیشه
که جزا از سپس نمی‌آید
بس کن ایرا که شمع این گفتار
جانب هر غلس نمی‌آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به ارتباط عشق و صبر و همچنین عقل می‌پردازد و بیان می‌کند که این سه به تنهایی نمی‌توانند کافی باشند. او به حالت بیخودی و از خود بی‌خبر بودن اشاره می‌کند و می‌گوید که کاروان زندگی به جلو می‌رود و انسان نباید بی‌صدا بماند. مولانا همچنین به این نکته توجه دارد که آگاهی و شناخت درونی باید در وجود فرد باشد و گفتار خیر همواره با عمل نیک همراه است. در نهایت، او تأکید می‌کند که برای دستیابی به میوه‌های خوب زندگی، باید در دل نیکویی بکاریم و نتایج آن به دست خواهد آمد.
هوش مصنوعی: صبر و عشق نمی‌توانند همزمان با هم پیش بروند و در این شرایط، حتی عقل هم نمی‌تواند به کمک بیاید.
هوش مصنوعی: بی‌دلیل خوشحالی در ولایت وجود دارد، اما هیچ‌کس زیر بار فرمان کسی نمی‌رود.
هوش مصنوعی: زندگی مانند یک کاروان در حال حرکت است و هیچ صدایی از زنگ‌ها به گوش نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: بوی گلستان می‌آید و گل‌ها به من می‌گویند که به آنجا برو، اما تو هیچ تمایلی به رفتن نداری.
هوش مصنوعی: زیرا در درون تو روحی خوش و زیبا وجود دارد و این نفس از روی تصادف و بی‌دلی نمی‌آید.
هوش مصنوعی: اگر کسی بی‌خدا و بی‌اعتقاد باشد، نمی‌تواند کارهای خوب و شیرین انجام دهد. مثل این است که از مگس نمی‌توان انتظار داشت که عسلی تولید کند.
هوش مصنوعی: هر لحظه باید کار نیک انجام دهی تا نتیجه‌ی خوب بگیری؛ اگر کار خوبی نکنی، میوه‌ی خوبی هم نخواهی داشت.
هوش مصنوعی: هیچ فردی نمی‌تواند به خوبی فکر کند، زیرا پاداش یا نتیجه افکار بعد از عمل و از جایی دیگر نمی‌آید.
هوش مصنوعی: بس کن ایرا! شمع این سخن، در کنار هر تاریکی نمی‌تواند ایستاد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
صبر با عشق بس نمی‌آید
یار فریادرس نمی‌آید
دل ز کاری که پیش می‌نرود
قدمی باز پس نمی‌آید
عشق با عافیت نیامیزد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.