ذات تو ز عیبها جدا دانستم
موصوف به فر کبریا دانستم
من دل چه کنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم تو را دانستم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
موصوف به فر کبریا دانستم
من دل چه کنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم تو را دانستم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به شناخت و درک عمیق خود از ذات خداوند اشاره می‌کند و او را آزاد از عیبها و کاستی‌ها می‌داند. او با یقین به این نتیجه می‌رسد که هرچه از عیوب و نقص‌ها دور است، به حقیقت، معرفتی از خود را نیز در شناخت او می‌یابد. در نهایت، شاعر احساس عاجزی و ناتوانی خود را در مقایسه با این شناخت عمیق ابراز می‌کند.
هوش مصنوعی: من تو را از عیبها جدا می‌دانم و تو را با عظمت و بزرگی وصف می‌کنم.
هوش مصنوعی: من تصمیم می‌گیرم که از دل خود بگذرم، چون وقتی که به حقیقت و یقین رسیدم، تو را با شناختی که از خودم پیدا کردم، شناختم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.