گر جمله برفتند نگارا تو مرو
ای مونس و غمگسار ما را تو مرو
پر می‌کن و می‌ده و همی خند چو قند
ای ساقی خوب عالم‌آرا، تو مرو
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر جمله برفتند نگارا تو مرو
ای مونس و غمگسار ما را تو مرو
پر می‌کن و می‌ده و همی خند چو قند
ای ساقی خوب عالم‌آرا، تو مرو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از محبوب خود می‌خواهد که هرگز او را ترک نکند، زیرا او تنها منبع شادی و آرامش اوست. او به محبوب می‌گوید که با لبخند و خوش‌رویی‌اش زندگی را پر از لذت می‌کند و مایهٔ دلخوشی‌اش است. در واقع، شاعر خواهان حضور مداوم او در زندگی‌اش است و دلش نمی‌خواهد او را از دست بدهد.
هوش مصنوعی: اگر همه‌ی دوستان و آشنایان ما رفته‌اند، تو نرو؛ ای همدم و شریک غم ما، تو نرو.
هوش مصنوعی: ای ساقی زیبا و دلربا، خوش بگذران و برای ما شراب بریز و بخند، چون شیرینی قند. تو از اینجا نرو و لحظات خوبی را برای ما فراهم کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.