آن چیز که هست در سبد می‌دانی
از سِرّ سبد تا به ابد می‌دانی
هر روز بگویم به شبم یاد آید
شب نیز بگویم که تو خود می‌دانی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن چیز که هست در سبد می‌دانی
از سِرّ سبد تا به ابد می‌دانی
هر روز بگویم به شبم یاد آید
شب نیز بگویم که تو خود می‌دانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به شناخت و آگاهی از ذات و حقیقت وجود اشاره می‌کند. او می‌گوید که آنچه در سبد است، به خوبی قابل درک و شناسایی است و این آگاهی از سر تا ابد ادامه دارد. شاعر همچنین تأکید می‌کند که در روز به شب و در شب به روز فکر می‌کند و در هر حال به این حقیقت پی می‌برد که خداوند به این آگاهی واقف است. این کنش دائمی یادآوری و آگاهی نشان‌دهنده رابطه نزدیک انسان با حقیقت وجود و خداوند است.
هوش مصنوعی: آنچه که در سبد وجود دارد، حقایق و رازهای آن برای همیشه برای تو روشن است.
هوش مصنوعی: هر روز به یاد شب هستم و فکر می‌کنم، و شب هم به یاد تو می‌افتم و می‌دانم که تو هم از این احساس آگاهی داری.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.