هرشب که به بنده هم‌نشین می‌افتی
چون نورِ مهی که بر زمین می‌افتی
من بندهٔ چشمِ مستِ پُرخوابِ توام
آن‌دم که چنان و این‌چنین می‌افتی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هرشب که به بنده هم‌نشین می‌افتی
چون نورِ مهی که بر زمین می‌افتی
من بندهٔ چشمِ مستِ پُرخوابِ توام
آن‌دم که چنان و این‌چنین می‌افتی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از حضور و تأثیر عشقی وصف‌ناپذیر سخن می‌گوید که همچون نوری ملایم بر زندگی‌اش می‌تابد. او با احساس مسحورکننده‌ای به معشوق خود نگاه می‌کند و می‌گوید که همچون ماهی که نورش بر زمین می‌افتد، عاشق در خواب زیبای معشوق سیر می‌کند. احساس متعهدانه و شگفت‌آور او نسبت به معشوق و اثرات آن بر روح و جانش در این ابیات تجلی می‌یابد.
هوش مصنوعی: هر شب هنگامی که به من نزدیک می‌شوی، همچون نوری که از ماه بر زمین می‌تابد، درخشانی و روشنی ببخشید.
هوش مصنوعی: من غلام چشمان خواب‌آلود و مست تو هستم، زمانی که به این حالت و آن وضعیت دچار می‌شوی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.