این مست به باده‌ای دگر می‌گردد
قرابه تهی گشت و بسر می‌گردد
ای محتسب این مست مرا دره مزن
هرچند ز پیش مست‌تر می‌گردد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
این مست به باده‌ای دگر می‌گردد
قرابه تهی گشت و بسر می‌گردد
ای محتسب این مست مرا دره مزن
هرچند ز پیش مست‌تر می‌گردد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از حال و روز کسی می‌گوید که در حال مستی قرار دارد و به جای ماندن در این حالت، به سمت نوشیدنی دیگری می‌رود. او به محتسب هشدار می‌دهد که او را تنبیه نکند، زیرا این مستی و دیوانگی او به نوعی جان اوست و ممکن است حتی بیشتر هم مست شود. این شعر به آزادی در زندگی و لذت‌های آن اشاره دارد.
هوش مصنوعی: این فرد مست به دنبال شرابی تازه می‌گردد، زیرا ظرفش خالی شده و دیگر نمی‌تواند به همان نوشیدنی قبلی ادامه دهد.
هوش مصنوعی: ای نگهبان، به من نگو که شراب بنوشم یا نه؛ هرچند که من هر لحظه بیشتر در معرض مستی قرار می‌گیرم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خورشید، که او زیر و زبر می‌گردد
از تو، به امید یک نظر می‌گردد
ذوقِ شکَرِ شُکْرِ تو طوطی فلک
تا یافت، از آن وقت، به سر می‌گردد
چون کار زمانه بر گذر می‌گردد
هردم همه کارها دگر می‌گردد
من دانم و ساغری که در می‌گردد
ور هفت فلک زیر و زبر می‌گردد
اندر رمضان خاک تو زر می‌گردد
چون سنگ که سرمهٔ بصر می‌گردد
آن لقمه که خورده‌ای قذر می‌گردد
وان صبر که کرده‌ای نظر می‌گردد
از بس که ز گریه نامه تر می‌گردد
هر حرف به خون دیده بر می‌گردد
بیچاره قلم نیز چو من در غم تو
می‌گرید و از غصه به سر می‌گردد
نوروز که سیل در کمر می‌گردد
سنگ از سر کوهسار در می‌گردد
از چشمهٔ چشم ما برفت اینهمه سیل
گویی که دل تو سخت‌تر می‌گردد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.