بر یار نظر کنم خجل می‌گردد
ور ننگرمش آفت دل می‌گردد
در آب رخش ستارگان پیدا‌یند
بی‌آب وی آبم همه گل می‌گردد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بر یار نظر کنم خجل می‌گردد
ور ننگرمش آفت دل می‌گردد
در آب رخش ستارگان پیدا‌یند
بی‌آب وی آبم همه گل می‌گردد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساسات درونی خود در مواجهه با یار اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر به یار نگاه کند، خجالت می‌کشد و اگر نگاه نکند، دلش پر از درد می‌شود. همچنین با تصویرسازی از چهره یار، به زیبایی او اشاره می‌کند و می‌گوید که همانند ستارگان در آب، جمال یار بی‌نظیر و درخشان است. در نهایت، این بی‌آبی و دوری از یار، او را به حالت گل آلودگی و غم دچار می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی به محبوب نگاه می‌کنم، شرمنده می‌شود و اگر نگاه نکنم، دل خودم آزار می‌بیند.
هوش مصنوعی: در آب صورت زیبای او، ستاره‌ها نمایان می‌شوند و زمانی که او بی‌آب باشد، آب من به گل تبدیل می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.