هستم ز جام عشقت مست و خراب گشته
تن تاب مهر داده دل خون ناب گشته
در خون نشسته دیده جانی به لب رسیده
بی عقل و هوش مانده بی خورد و خواب گشته
تا آفتاب رویت شد در غمام دارم
رنگ رخی ز حسرت چون ماه تاب گشته
گر آب رز نبودی پیوسته مونس من
بودی محیط حکمت بر من سراب گشته
رویی بدان طراوت آورده خط ظلمت
فرَ همای بوده پرَ غراب گشته
هر بامداد ساقی پیش آر و بر کفم نه
زان شیره ای که در خم لعل مذاب گشته
می خانه ی محبت معمور باد دایم
گو باش ملک دنیا دایم خراب گشته
زهدی چنان مزور از غایت ندامت
در حلق پارسایان هم چون طناب گشته
آلوده دامنان را با ما چه کار باری
آیین پاک بازی دیرست تا بگشته
زین پیش بود کارم چون سرو راست قامت
اکنون چو زلف خوبان پر پیچ و تاب گشته
وقتی دل نزاری گرد بلا نگشتی
و اکنون چو نا بکاران بر ناصواب گشته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال و روز خود در عشق می‌گوید. او به شدت تحت تأثیر عشق است و از شدت اشتیاق و حسرت، به حالت مستی و خرابی دچار شده است. دیده‌اش پر از اشک و دلش لبریز از غم است. عشق او را به جایی رسانده که دیگر از خواب و خوراک بی‌خبر است. تأثیر عشق بر جانش را به چالش‌های زندگی نسبت می‌دهد و از زهد و پارسایی‌ای که در ظاهر به دیگران می‌نماید، انتقاد می‌کند. در پایان، شاعر به وضعیت کنونی خود اشاره می‌کند و می‌گوید دیگر به آن صلابت و قدرت سابق بازنگشته است، بلکه دچار سردرگمی و تردید شده است.
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق تو سرمست و خرابم، بدنم از شدت محبت آسیب دیده و دل من هم به خاطر عشق تو دچار درد و رنج شده است.
هوش مصنوعی: چشمی که غرق در اشک است و جانش به لبش رسیده، فاقد عقل و درک شده و دیگر نه غذایی می‌خورد و نه می‌خوابد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهره‌ی تو در دل ابرها پیدا نشود، من دل‌نگرانم و رنگ رخی به خاطر حسرت بر چهره‌ام نشسته که مانند ماه روشن شده است.
هوش مصنوعی: اگر آب گل و سرخ در دسترس نمی‌بود، همیشه همدم من بودی، اما اکنون محیطی که باید من را احاطه کند، به یک خیال و سراب تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: روزی که زیبایی خاصی به چهره آورد، سایه‌ی تاریکی کنار رفت و همچون پرنده‌ای شکوهمند به پرواز درآمد، در حالی که به شکل یک کلاغ درآمده بود.
هوش مصنوعی: هر صبح ساقی، پیش من بیار و در دستم بریز از آن نوشیدنی که در ظرف سرخ رنگ ذوب شده است.
هوش مصنوعی: بهتر است همواره دل‌انگیزی و محبت در زندگی برقرار باشد، حتی اگر دنیای مادی پیرامون ما دایماً در حال ویرانی و نابودی باشد.
هوش مصنوعی: زهدی که به شدت خود را به آن می‌گیرد، به‌گونه‌ای درونی شده که پارسایان را نیز به طرز عجیبی تحت تأثیر قرار می‌دهد، مثل اینکه به یک طناب تبدیل شده باشد.
هوش مصنوعی: افرادی که دامنشان آلوده است، چه ارتباطی با ما دارند؟ در حالی که ما در تلاشیم تا بازی پاک و درستی را ادامه دهیم.
هوش مصنوعی: در گذشته، حالتی استوار و راست قامت داشتم، اما اکنون مانند موهای پیچیده و زیبا، دچار مشکلات و نوسانات شده‌ام.
هوش مصنوعی: زمانی که دل تو گرفتار درد و رنج نبود، چنین نمی‌شد و اکنون مانند کشاورزان ناگهان به خطا افتاده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.