عقل نه این دید نه آن باز گفت
عشق به من نام و نشان باز گفت
آن چه بدیدم نتوان بازدید
وآن چه شنیدم نتوان باز گفت
عشق فراگوش دلم برد سر
گر سخنی داشت نهان باز گفت
چشم نظر کرد و پذیرفت دل
سامعه بشنید و زبان باز گفت
گر ننهی با دگران در میان
سر نهان خانه ی جان باز گفت
می شنوی راست نزاری نخست
راز ندانست از آن باز گفت


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به تمایز بین عقل و عشق اشاره میکند و میگوید عقل نمیتواند حقیقت عشق را درک کند یا بیان کند. عشق، با وجود غیرقابل وصف بودن آن، در دل و جان او حقایق و معانی عمیق را بازگو میکند. شاعر به ارتباط عمیقی که عشق با دل و گوش دارد، اشاره میکند و میگوید که رازهای عشق را نمیتوان به راحتی در میان دیگران گفت. در نهایت، او به این نتیجه میرسد که وقتی راز عشق را نمیتوان به زبانی گفت، عشق خود بیانگر تمامی آن رازها خواهد بود.
هوش مصنوعی: عقل نتوانست حقیقت را درک کند و در دو طرف قضیه قرار بگیرد، در حالی که عشق به من هویت و شخصیت داد و مرا راهنمایی کرد.
هوش مصنوعی: آنچه من دیدم، امکانپذیر نیست که دوباره ببینم و آنچه شنیدم، نمیتوانم به راحتی بگویم.
هوش مصنوعی: عشق به من whispered و دلم را ربود؛ وقتی که سخنی پنهان در دل داشت، دوباره آن را گفت.
هوش مصنوعی: چشم به چیزی نگاه کرد و آن را پذیرفت، قلب شنید و زبان به سخن گفت.
هوش مصنوعی: اگر با دیگران به صحبت بنشینی و راز درون و حقایق جانت را بگویی، در واقع در قلبت، در خانه جانت، در را به روی دیگران باز کردهای.
هوش مصنوعی: اگر قصد داری چیزی را بشنوی، بهتر است که قبل از اینکه رازها را فاش کنی، ابتدا خوب فکر کنی و از آنچه نمیدانی چیزی نگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.