بهشت است خمخانه می فروش
فرو مایه چون شیره گو بر مجوش
نه در خلد جوی شراب است پاک
قیامت از آن کرد خواهند نوش
چو بر یاد اهل قیامت خوریم
چه غم محتسب گو برآور خروش
ز مشتی گدا پیشه خود ستای
عداوت خران عبادت فروش
چه آید به جز فحش و فسق و فجور
نگهدار خود را از ایشان بکوش
جهان دیده گان اند نادیده هیچ
همه هرزه گوی و فسانه نیوش
در این نیز سرّی بود تا چرا
کر و کور باشند با چشم و گوش
حقیقت ندانند بازار مجاز
ندانند ابلیس باز از سروش
اگر مرد عارف بود در میان
چه در نخ نسیج و چه پشمینه پوش
مرا در خرابات مردان طلب
چنین گفت بامن به الهام دوش
نزاری مرو بیش گستاخ وار
نمی ترسی از فاش کاری خموش
اگر می خوری می به ترتیب خور
نه چندان که زایل کند عقل و هوش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد جامعه و دوگانگی‌های آن می‌پردازد. او خمخانه را بهشتی می‌داند که در آن افرادی با ظاهر مذهبی و گوش به فرمان، به ستایش عبادت و نفی لذت می‌پردازند، در حالی که حقیقت را نادیده می‌گیرند. او به دوستان عارفش پیشنهاد می‌کند که در خرابات به دنبال حقیقت باشند و از ظواهر فرسایشی پرهیز کنند. شاعر تأکید می‌کند که زندگی حقیقی با آگاهی و تفکر عمیق همراه است و باید از افراط در نوشیدن دوری جست تا عقل و هوش از دست نرود. در پایان، نزاری به خود یادآوری می‌کند که نباید از حقیقت‌گویی هراسی داشته باشد.
هوش مصنوعی: بهشت واقعی در جایی است که می‌فروشند و افرادی که مقام و ارزش کمی دارند، مثل شیره، در آنجا شراب می‌نوشند.
هوش مصنوعی: در بهشت خبری از شراب نیست، زیرا قیامت از آن چیزی دیگر طلب می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی که به یاد روز قیامت باشیم، چه اهمیتی دارد که محتسب نگران باشد؟ بیا با صدای بلند فریاد بزنیم.
هوش مصنوعی: از گروهی که خود را به فقر و گدایی مشغول کرده‌اند، به ستیز با دشمنان خود بپرداز. آنها بی‌ارزش هستند و عبادتشان نیز چیزی جز فروش نیست.
هوش مصنوعی: از کسانی که در زندگی فقط حرف‌های زشت و فسادآمیز می‌زنند، دوری کن و سعی کن خودت را از آنان دور نگه‌داری.
هوش مصنوعی: دنیا فقط برای کسانی که به دقت نگاه می‌کنند، معنا دارد؛ دیگران فقط حرف‌های بی‌اهمیت می‌زنند و به داستان‌های ساختگی گوش می‌دهند.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در زندگی رازهایی وجود دارد که باعث می‌شود برخی افراد با وجود داشتن چشم و گوش، نتوانند آنچه را که باید ببینند یا بشنوند، درک کنند. به عبارت دیگر، برخی مسائل و اطلاعات از دید و گوش آنها پنهان است و آنها به نوعی ناگزیر به نادیده گرفتن یا نشنیدن آن می‌شوند.
هوش مصنوعی: حقیقت را درک نمی‌کنند و به دنبال ظواهر و فریب‌های دنیوی هستند. حتی ابلیس هم از پیام الهی آگاه است و در پی فریب انسان‌هاست.
هوش مصنوعی: اگر فردی عارف و آگاه باشد، اهمیتی ندارد که در چه لباس ساده‌ای باشد؛ چه نخی بپوشد یا چه لباس پشمی.
هوش مصنوعی: در محفل گناهکاران، یکی از مردان به من گفت که شب گذشته به من الهام شد.
هوش مصنوعی: نزاری، به آرامی و با احتیاط رفتار کن و بی‌پروایی نکن. از اینکه دیگران به کارهای تو پی ببرند، نترس و بی‌صدا باش.
هوش مصنوعی: اگر شراب می‌نوشی، کم‌کم و به اعتدال بنوش نه اینکه به حدی بنوشی که عقل و هوشت را از دست بدهی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یکایک بیامد خجسته سروش
به سان پری پلنگینه پوش
شمید و دلش موج بر زد ز جوش
ز دل هوش و از جان رمیده خروش
برآمد ز گردون و هامون خروش
مصیبت شد آن شادی و ناز و نوش
تو آنچ از پیمبر رسیدت به گوش
به فرمان به جای آر آنرا بکوش
از آن نعره افتاد قارون به جوش
برآورد گُرز گران را به دوش
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.