مخموری ما ز مستی مستی اوست
بی مایی ما و نیستی هستی اوست
تعجیل نمی کنیم دانی ز چه؟ زانک
در هر سیلی که می رود پستی اوست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مخموری ما ز مستی مستی اوست
بی مایی ما و نیستی هستی اوست
تعجیل نمی کنیم دانی ز چه؟ زانک
در هر سیلی که می رود پستی اوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان حالتی از سرمستی و شادی ناشی از عشق و ارتباط با معشوق می‌پردازد. شاعر اظهار می‌کند که سرخوشی و نقص وجود انسان از آنِ معشوق است و این حالتی از فنا و نبودن را در او به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاره دارد که نباید شتاب کرد، زیرا در هر نوسان و تغییر، عمق و حقیقت معشوق نهفته است.
هوش مصنوعی: ما از سرخوشی و مستی خود به خاطر مستی او هستیم، و بی‌وجودی و کمبود ما ناشی از وجود و هستی اوست.
هوش مصنوعی: ما عجله نمی‌کنیم، می‌دانی چرا؟ زیرا در هر سیلی که به راه می‌افتد، آن کس که پایین می‌رود، اوست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.