سعادت روی با دین تو دارد
غنیمت خانهٔ زین تو دارد
زهی دولت زهی طالع زهی بخت
که شبپوش و عرقچین تو دارد
چه مقبل هندویی کآن خال زیباست
که مسکن لعل شیرین تو دارد
قبا گوئی چه نیکی کردهباشد
که در بر سرو سیمین تو دارد
صبا دنیا معطر کرده گوئی
گذر بر زلف پرچین تو دارد
بسی دیدم پریرویان در آفاق
ندیدم کس که آئین تو دارد
به عالم هر کسی را کیش و دینی است
عبید بینوا دین تو دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیباییهای معشوق میپردازد و بر جذابیتهای ظاهری و باطنی او تأکید میکند. او سعادت و خوشبختی را مرتبط با دین و شخصیت معشوق میداند و از زیباییهای خاص او، از جمله خال صورت و زلفهایش، یاد میکند. شاعر برای دیگران تفاوتی قائل نیست و تنها دین و آیین معشوق را میستاید که به او احساس خاصی میبخشد. در نهایت، او به فقر و بیکسی خود در این عشق اعتراف میکند.
هوش مصنوعی: سعادت و خوشبختی تنها با وجود تو و دین تو به دست میآید؛ مانند اینکه خانهای از زیبایی و زینت تو پر شده است.
هوش مصنوعی: چه نعمت و خوششانسی بزرگی! که شب، پوشش و عرقچین تو را داراست.
هوش مصنوعی: آن هندو خوشمنظری که به خاطر خال زیبایش شناخته شده است، انگار خانهاش در لعل شیرین تو قرار دارد.
هوش مصنوعی: به نظر میرسد کسی در مقابل زیبایی و ظاهر دلربای تو قرار گرفته و شاید به خاطر این زیبایی یا مقام تو، نیکی و لطفی به او شده است.
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی به گونهای دنیا را خوشبو کرده که انگار از میان موهای موجدار تو عبور کرده است.
هوش مصنوعی: من در جاهای مختلف و در میان مردم زیباییهای زیادی را دیدم، اما هیچکس را نیافتم که مانند تو ادب و رفتار داشته باشد.
هوش مصنوعی: هر کسی در دنیا اعتقادات و باورهای خاص خود را دارد، اما عبید بینوا به نوعی به دین تو پیرو است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.