|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلا با مغان آشنائی طلب
ز پیر مغان روشنائی طلب
به کنج قناعت گرت راه نیست
ز دیوانگان رهنمائی طلب
وگر اوج قدست کند آرزو
ز دام طبیعت رهائی طلب
اگر عارفی راه میخانه گیر
و گر ابلهی پارسائی طلب
دوای دل خسته از درد جوی
نوای خود از بینوائی طلب
اگر صد رهت بشکند روزگار
مکن از خسان مومیائی طلب
عبید ار گدائی غنیمت شمار
وگر پادشاهی گدائی طلب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی معنویت و رهایی از قید و بندهای دنیوی می‌پردازد. او از مخاطب می‌خواهد که با مغان و عارفان ارتباط برقرار کند تا روشنایی و راهنمایی را بیابد. با این حال، تأکید می‌کند که قناعت در زندگی نمی‌تواند پناهگاه مناسبی باشد و باید به دنبال آزادی از زنجیرهای طبیعت و خواسته‌های دنیوی باشد. شاعر به اهمیت مهمانی و میخانه اشاره می‌کند و اشاره می‌کند که حتی اگر در سختی‌ها قرار بگیریم، گدایی و طلبی به مثابه یک نعمت و فرصت برای رشد روحی است. در نهایت، او می‌گوید که ارزش پادشاهی در این است که درون خود به غنیمت‌طلبی و معرکه‌گیری اهمیت دهیم.
هوش مصنوعی: ای دل، برای آشنایی با مغان، به سراغ پیر مغان برو و از او کمک بگیر.
هوش مصنوعی: اگر به راحتی و قناعت نمی‌توانی برسی، از دیوانگان خواهش کن که راهنمایی‌ات کنند.
هوش مصنوعی: اگر قد و قامت تو به آرزوهای بزرگ ببالد، باید از بندهای طبیعی و محدودیت‌های آن رها شوی.
هوش مصنوعی: اگر عارفی را دیدی که به دنبال میخانه و لذت‌های دنیوی است، از او پیروی کن؛ و اگر شخصی نادان به دنبال پاکدامنی و دوری از لذت‌هاست، او را رها کن.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درمانی برای دل خسته‌اش می‌گوید و احساس می‌کند که برای رهایی از رنج و درد، باید صدای خود را از میان مشکلات و فقر بیرون بکشد و در جستجوی آرامش باشد.
هوش مصنوعی: اگر صد بار هم در مسیرت مانع ایجاد شود، هرگز از بی‌خبران و کسی که ارزش تو را نمی‌داند، چیزی نخواه.
هوش مصنوعی: اگر به گدایی و فقیر بودن هم افتخار کنی، پس چه اشکالی دارد اگر کسی به دنبال قدرت و سلطنت باشد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.