پیلان ترا رفتن بادست و تن کوه
دندان نهنگ و دل و اندیشۀ کندا
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
پیلان ترا رفتن بادست و تن کوه
دندان نهنگ و دل و اندیشۀ کندا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به قدرت و عظمت طبیعت اشاره می‌کند. او با استفاده از تصاویری مانند دندان نهنگ و قدرت کوه، نشان می‌دهد که چگونه نیروی باد و عناصر طبیعت قادر به حرکت دادن و تحت تأثیر قرار دادن اجسام بزرگ و سنگین هستند. این بیان به نوعی نمادین از قدرت و غلبه طبیعت بر انسان و فکر او تلقی می‌شود.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وقتی تو با تمام وجود و قدرت خود به جلو می‌روید، مانند کوهی محکم و استوار هستید که هیچکس نمی‌تواند شما را متوقف کند. در عین حال، عمق افکار و احساسات شما به اندازه دندان‌های یک نهنگ بزرگ و قوی است که نشان‌دهنده نیروی تفکر و تفحص شماست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.