بصد جای تخم اندر افکند سخت
بتندید شاخ برآور درخت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بصد جای تخم اندر افکند سخت
بتندید شاخ برآور درخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از استعاره به تشبیه فرایند کاشت بذر و رشد درخت می‌پردازد. او به نشان دادن سختی‌ها و تلاش‌های لازم برای به ثمر نشستن می‌پردازد، و بیان می‌کند که باید در شرایط دشوار کار کرد تا درختی پرقدرت و بارور به بار نشیند. مضمون اصلی بر اهمیت perseverance و کوشش در زندگی تأکید دارد.
هوش مصنوعی: به سختی، دانه‌هایی را در زمین می‌کارد و باید منتظر بماند تا شاخ و برگ درخت به آرامی رشد کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گرفت آب کاشه ز سرمای سخت
چو زرین ورق گشت برگ درخت
چنین گفت کین مرد پیروزبخت
بیابد به فرجام زین رنج تخت
بود مرد آرمده در بند سخت
چو جنبنده گردد شود نیکبخت
به باغ طرب در به فرخنده بخت
نکشتست زو طرفه تر کس درخت
به‌یک چشم‌زد از دل سنگ سخت
به معجز برآورد نوبر درخت
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.