نشست و همی راند بر گل سرشک
از آن روزگار گذشته برشک
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نشست و همی راند بر گل سرشک
از آن روزگار گذشته برشک
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به یاد روزگار گذشته‌ای می‌افتد که در آن، زندگی و احساسات او همچون گل سرشک شفاف و دل‌انگیز بوده است. او با غم و حسرت به یاد آن روزها می‌نگرد و به تفاوت حال و گذشته اشاره می‌کند. این شعر به نوعی بیانگر مرور زمان و تأمل در تغییرات زندگی است.
هوش مصنوعی: نشسته و با اشک گلابی بر روی گل، به یاد روزهای گذشته می‌اندیشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بکش جان و دل تا توانی ز رشک
که رشک آورد گرم و خونین سرشک
گل از بادهٔ ارغوانی به رشک
چکان از هوا مهرگانی سرشک
ز قارن همه ساله بودیش رشک
ز کینش شب و روز راندی سرشک
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.