نشستند بر گاه ، ماه شاه
چه نیکو بود گاه را شاه و ماه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نشستند بر گاه ، ماه شاه
چه نیکو بود گاه را شاه و ماه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به وصف و زیبایی ماه و شاه می‌پردازد. ماه و شاه در جایی نشسته‌اند که زیبایی و شکوه آن محل را دوچندان می‌کند. این نشست نمادی از هماهنگی و تدبیر در عالم است و زیبایی آن لحظه نمایانگر اهمیت و بزرگی آنهاست.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که وقتی شاه و ماه بر جایگاه می‌نشینند، هماهنگی و زیبایی خاصی ایجاد می‌شود. این تصویر به خوبی از زیبایی و شکوه آن دو حکایت می‌کند و به نوعی نشان‌دهنده هماهنگی میان قدرت و زیبایی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیابد بِدو، نیز، اندیشه، راه
که او برتر از نام و از جایگاه
فلاطوس برگشت و آمد براه
بر حجرۀ وامق نیکخواه
بنی شیبه بد نام آن جایگاه
سپاهی درو صفدر و کینه خواه
مه از هر فرشته بُدش پایگاه
بر از قاب قوسین به یزدانش راه
ز کالیدن یک تن از رزمگاه
شکست اندر آید به پشت سپاه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.